printlogo


پروانه، چین و سیما تیرانداز!

«بودن یا نبودن؟» به نظرم وقتی شکسپیر این مشهور‌ترین جمله جهان تئا‌تر را در دهان هملت قرار داد، احتمالاً با زرنگی انگلیسی خودش می‌دانست که کار دست ِکل دنیای نمایش می‌دهد در 300 سال بعدی! گرچه تقدیرگرایی در جدال با عقلانیت، تاریخش به اندازه کل تاریخ تمدن است که ویل دورانت را به شهرت و همین‌طور از کار افتادن انگشتانش [از شدت نوشتن] رساند اما این شکسپیر بود که با دو مصدر و یک «یا»، نمایشنامه‌نویسان را مجاب کرد که اول و آخر صحنه نمایش و دلمشغولی‌های مخاطب، در همین‌ها خلاصه می‌شود. اصلاً درباره «حرکت پروانه‌ای» شنیده‌اید؟ پروانه‌ای در چین بال می‌زند و جریان هوای اندکی که تولید می‌شود، مسیر وقایع را در اروپا و امریکا عوض می‌کند! عجیب، ولی واقعی! در یک جمله، شکسپیر باعث شد که «تقدیربازان» در سالن چهارسو روی صحنه بیاید! سیما تیرانداز کارگردان این نمایش است، نمایشی که در
سی و سومین جشنواره بین‌المللی تئا‌تر فجر، کاندیدای جایزه کارگردانی، نویسندگی و طراحی صحنه بوده و دیپلم افتخـار بهتریــن متن را دریافت کرده که کار هاله مشتاقی‌نیاست. مشتاقی‌نیا درباره متن‌اش گفته: «متن برشی است از زندگی شش شخصیت. نسخه اولیه را سال ۱۳۸۸ نوشتم و طی این سال‌ها روی آن کار کردم و بازنویسی‌هایی داشتم. زمانی که برای اجرای این نمایش با خانم تیرانداز همراه شدیم بازنویسی‌هایی در طول تمرین و آماده شدن برای اجرا داشتیم. این نمایش بهترین تجربه من تا امروز است.» ظاهراً همه گروه، از سیما تیرانداز به عنوان کارگردان راضی هستند؛ نورا هاشمی که در سینما او را با فیلم جمع و جور و حرفه‌ای «جیب‌بر خیابان جنوبی» می‌شناسیم، درباره بازی‌اش در این نمایش گفته: «خانم تیرانداز بازیگری توانا و فوق‌العاده هستند، این را از قبل می‌دانستم. اما در همکاری ای که داشتیم متوجه شدم ایشان بازیگردان فوق‌العاده‌ای هستند. تجربه‌های من نشان داده اگر بازیگر به کارگردان مسلط و توانا اعتماد کند، نتیجه کار‌هایش با هم تفاوت می‌کند. اگر بازیگر همواره متکی به خود باشد، با دقت که به بازی‌هایش نگاه کنید، گویی همه بازی‌ها را شابلون زده است. کارگردان کاربلد، هنر و خلاقیت بازیگر را کشف کرده و به آن جهت می‌دهد.» اگر خیلی مشتاق این هستید که از تأثیر پرواز پروانه در چین، بر وقایع تئا‌تر ایران باخبر باشید، می‌توانید سری به تئا‌تر شهر بزنید برای دیدن «تقدیربازان». خب، هر روز، هشت عصر روی صحنه می‌رود تا ۳۰ اردیبهشت. [البته غیر از شنبه‌ها که خودتان خبر دارید!]