مجال بلند تماشا




 اسماعیل علوی

  سیری در سیره رسول خدا(ص)
سختگیری در اصول و نرمش در غیر آن
چنانچه صاحب فکر و عقیده‌ای بر حق باشد، موجبی برای کتمان و سرپوش نهادن بر عقیده خویش نمی‌یابد. رسول گرامی اسلام(ص)  نیز به تصدیق کلام وحی با صراحت به بیان عقیده خویش در برابر کفار و مشرکان می‌پرداخت و آن را آشکارا بیان می نمود. سال‌های اولیه بعثت همراه با حوادثی بود که استواری پیامبر در راه عقیده خویش را نشانگر شد.
در شأن نزول سوره کافرون آمده است: روزی در حالی که پیامبر اکرم(ص) کعبه را طواف می‌نمود «اسود بن مطلب» و «ولید بن مغیره» نزد آن حضرت آمده و گفتند: ای محمد بیا تا آنچه را که تو می‌پرستی ما هم  بپرستیم و تو نیز آنچه را که ما عبادت می‌کنیم، عبادت کن و در این امر بزرگ با یکدیگر شریک شویم. در این صورت اگر معبود تو بهتر بود ما بهره خود را از او گرفته‌ایم و اگر معبود ما نیکوتر بود، تو نیز از آن بهره گرفته‌ای.
حضرت رسول(ص) با الهام از وحی  پاسخ فرمود: بگو خدا را می‌پرستم، در حالی که دینم را برای او بی‌آلایش گردانیده‌ام، در حقیقت کسانی را که  شما به جای خدا می‌خوانید، مخلوقاتی امثال شما هستند. بی‌تردید خدای من آن خدایی است که قرآن را فرو فرستاد و هم او دوستدار شایستگان است.
وقتی کفار قریش پس از فشار، تهدید و آزار و اذیت بسیار در صدد برآمدند تا با تطمیع و اقناع ، پیامبر اسلام را با خود همراه کنند به آن حضرت گفتند: ای محمد، آیین خود را ترک گو، در حالی که ما می‌دانیم جز فقر تو را به این امر وا نداشته است. پس بیا تا ما از دارایی‌های خود برای تو (انبوهی) گرد آوریم و تو را از ثروتمندترین مردم گردانیم. آن حضرت اعتنایی به درخواست آنان ننموده و درصدد چانه زدن با مشرکان بر نیامد. روایات متعددی مبنی بر سازش و گرایش مشرکان به اسلام به شرط سازش حضرت محمد(ص) و ترک بازگو کردن معایب بت‌ها و پیروی از بعضی عقاید آنان به منظور حفظ آبروی ایشان در برابر توده‌های عرب در تاریخ ذکر شده است ولی چون این درخواست‌ها در مورد اصل دیانت و عقاید اسلام بود، هیچ‌گونه سازش و نرمشی را از سوی پیامبر در پی نداشت اما در خارج از این قلمرو پیامبر اسلام آسان‌گیرترین، نیکوکارترین و باگذشت‌ترین مردم بود.
پیامبر اکرم(ص)  در مسائل اصولی هرگز نرمش نشان نمی‌داد، در حالی که در مسائل شخصی فوق العاده نرم و مهربان بود و فوق‌العاده عفو و گذشت داشت.  در این باب می‌توان به  ذکر نمونه‌ای از نرمش پیامبر اکرم‌(ص) در برابر یهودی شاکی و مدعی و حتی تحمل خشونت وی و همچنین  ماجرای دزدی همسر یکی از اشراف قریش و عدم نرمش آن حضرت در خصوص اجرای حکم و نپذیرفتن هرگونه وساطت را شاهد مثال آورد. پس از علنی شدن دعوت اسلام ، مشرکان قریش و اشرافیت عرب تلاش کردند تا نهضت به پا خاسته علیه منافع خود را سرکوب کنند و حداقل جلوی رشد آن را گرفته، متوقفش سازند و آنگاه به انحرافش کشانند و در این راه همه امکانات و لوازم را نیز به کار گرفتند اما هیچ کدام پیامبراکرم (ص) را به مداهنه نکشید.

 


آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/5970/17/317002/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه
ایران عصر