آیین

میلاد پیامبر مهر و آگاهی




 اسماعیل علوی

آن هنگام که تاریکی جهل تا اعماق باورها گسترش یافته بود و سیاهی ظلم و خشونت افق حیات بشری را محدود می‌ساخت و خاطره پیامبران بزرگ الهی به فراموشی سپرده شده بود، «محمد»(ص) به مصداق «کلمه طیبه» قدم بر پهنه وجود نهاد و دریچه «اسماء الهی» را به‌روی بشریت گشود.میلاد پیامبر آگاهی استجابت دعای ابراهیم خلیل بود، آنگاه که پس از پذیرفته شدن فدیه اش کنار خانه کعبه دست‌ها را بلند کرد و خطاب به آسمان فرمود: پروردگارا! از میان این مردم پیامبری برانگیز تا آیات تورا به گوش جان‌ها بخواند و مردم را کتاب و حکمت آموزد و پاک و پیراسته گرداند. میلاد او(ص) هدیه‌ای الهی بود که حیات انسان  را سرشار از طراوت و شکوه معنوی و جذبه های قرب و وصل نمود و مهر و محبت و دانش و بینش را در زندگی فردی و جمعی رواج داد. بشریت در پرتو وجود چنین شخصیتی  می‌تواند طعم برادری و مودت را بچشد و با پیروی ازتعالیمش از گرداب آشفتگی و عصبیت و اضطراب دور شود.
آن حضرت به مبلغ اعزامی خود به یمن - معاذبن جبل - می‌فرماید: « یا معاذ یسر و لاتعسر و بشر و لاتنفر»  ای معاذ، آسان بگیر و سخت‌گیری مکن. مژده بده ومردم را بیزار مکن. چه در دعوت، آسانگیری، کلید موفقیت است. همچنین در جای دیگری به اصحاب خود، سفارش به آسانگیری می‌کند: «یسروا و بشروا و لاتنفروا» آن حضرت(ص) به چندین بیان، شریعت خویش را مبتنی برتسامح ومدارا وسهولت معرفی نموده است، آنجا که خطاب به عثمان بن مظعون می‌فرماید: «ان الله ارسلنی مبلغاً و لم یرسلنی متعنتاً»خدا مرا برای تبلیغ فرستاده نه برای سرزنش وعتاب و عیب جویی. و در جایی خود را مانند پدر برای امتش قلمداد می‌کند و می‌فرماید: «انما انالکم مثل الوالد لولده» همانا من برای شما چون پدر برای فرزندان هستم. روشن است که چنین خصلت هایی، تاچه‌اندازه در نرم کردن دل مخاطبان و قبول دعوت مؤثر و نافذ خواهد بود.
اگر این رفق ومدارا نبود دل‌ها پیرامون او گرد نمی‌آمدند واگر این بردباری وحلم زایدالوصف و رعایت عواطف و صمیمیت وتواضع با مردم نبود هرگز این تأثیر در نفوس امکان پذیر نمی‌گشت وجان‌های آدمیان با او همراه و پذیرای وحی الهی نمی‌شدند. رفتار پیامبر اکرم(ص) با مردم اعم از مؤمن و کافر از موضع شفقت و مهرورزی ودوستی خالصانه بود.
در هفدهم ربیع الاول علاوه بر میلاد حضرت رسول اکرم(ص) ششمین خورشید امامت، از برج ولایت طلوع نمود. و او که اساس مذهب را در پرتو علوم بی کرانه و آسمانی خود تحکیم نمود و ناطق به حق بود. نام مقدسش جعفر و کنیه اش ابوعبدالله و مشهورترین لقبش صادق است. سی و یک سال دوره امامت خود را در نشر معارف اسلامی و ترویج مذهب گذراند. وقتی بر کرسی درس تکیه می زد گردش را هزاران نفر از هرطرف می گرفتند و از شمع فروزان علم و دانشش شعله می افروختند. به طوری که امروز قال الصادق(ع) پشتوانه مکتب و راهگشای هرجوینده راه است. طلوع خورشید وجود مبارک نبی اکرم(ص)حضرت ختمی مرتبت و ششمین امام برحق ابوعبدالله امام جعفر صادق(ع) برعموم مسلمانان تهنیت باد.

 


آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/6111/23/352372/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه
ایران عصر