نگاه - 2

حال ما خوب است


جعفر پناهی
فیلمساز


حال همه ما خوب است. حالمان خوب است از افتخاری که برای حفظ آبروی نه تنها سینما بلکه کشورمان ایجاد شده است. حالمان خوب است از اینکه سینمای ایران دوباره آبروداری کرده است و همچون دهه‌های گذشته اعتباری دوباره برای کشورمان آفریده است. درست در روزگاری که تبلیغات علیه مردم ایران اوج گرفته است، سینمای ایران بار دیگر فرصتی خلق کرد تا در یک مراسم جهانی مفاخر کشورمان را به رخ دنیا بکشد. بواسطه فرهادی و «فروشنده»‌اش توانستیم آبرو بخریم و نام ایران را برافراشته کنیم. چقدر این حال خوب برای تمام ایرانیان لازم بود؛ برای تمام ایرانیان ساکن نقاط مختلف جهان و چه بسا برای آنهایی که خارج از مرزهای کشورشان هستند خیلی بیشتر؛ تا سر بلند کنند و در کنار دیگر ملیت‌ها به ایرانی بودن خود ببالند. سال 95 آغاز خوبی نداشت اما با فرهادی و جایزه اسکارش پایان خوشی برای آن رقم خورد. اما در این افتخار و بلکه در کل سینمای ایران نقش فیلمساز فقید کشورمان را که در بخش یادبود مراسم از او یاد شد نمی‌توان نادیده گرفت. نقش کیارستمی فراتر از تمام فیلمسازان است. او سینمای ایران را به جهان شناساند و کنجکاوی برای سینمای ایران با او آغاز شد و حیف که اکنون نیست تا ببیند که حاصل کارهایش به کجا رسیده است. دهه‌ها باید بگذرد تا شخصیتی چون عباس کیارستمی بیاید و در سینمای ایران تأثیرگذار شود. کاش بود و این روزهای خوب را می‌دید. نکته مهمی که از هشتاد و نهمین مراسم اسکار می‌تواند برای مدیران سینمایی و دیگر مدیریت‌ها سازنده باشد فضای آزادانه برای نقل دغدغه هنرمندان است. همه ما شاهد بودیم در مراسمی که اخبارش به صورت زنده به دنیا مخابره می‌شد هنرمندان چقدر آزادانه در یک جمع هنرمندانه اعتراض‌شان را نسبت به آنچه خواسته جامعه هنری نیست نشان دادند. این خصیصه یک هنرمند است که وقتی به مسأله‌ای واقف می‌شود وظیفه و رسالت خود می‌داند که آن را ابلاغ کند. فضای انتقادی که علیه سیاست‌های ترامپ در مراسم اسکار شکل گرفت نشان دهنده ظرفیت یک کشور است که پذیرفته هنرمندان جزو قشر آگاه جامعه هستند و مسئولیت خود می‌دانند که دغدغه‌های جمعی را مطرح کنند. باید قبول کنیم که هنر در اعتراض شکل مى گیرد. هنرمند نمى تواند معترض نباشد. هنرمند ذاتاً معترض است. این اعتراض در دو جهت است: درونى و بیرونى. هنرمند خلاق، معترض سبک هاى رایج است و موجب به وجود آمدن شیوه بیانى و سبک نو مى شود. اما در گونه دیگر معترض شرایط است که این دومی همیشه دردسرساز است. اسکار پیامی برای تمام مدیران دنیاست که خود را مرکز محور جهان ندانند و بسته نگاه کردن را کنار بگذارند اگر نه انباشتگی این دگم‌اندیشی روزی جایی سرریز می‌شود که جلو آن را نمی‌توان گرفت.

 


آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/6446/24/405557/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه
ایران عصر