اندرونی خانه‌های مدرن




مریم طالشی


قدیمی نیست اما اندرونی و بیرونی دارد. یک سالن بزرگ و دلباز که به بهترین شکل ممکن چیدمان شده و یک آشپزخانه خیلی لوکس که به سالن باز می‌شود. در آشپزخانه می‌توانید انواع و اقسام لوازم برقی و ظروف زیبا و چشمگیر را ببینید. همه‌شان برق می‌زنند و کاملاً نو به نظر می‌رسند. کاملاً هم نو هستند چون تا به حال ازشان استفاده نشده. این لوازم گرانقیمت که از بهترین برندهای بازار هستند، برای دکور خریداری شده‌اند؛ درست مثل یک تابلوی نقاشی یا دیگر اشیای تزئینی، ظروف هم همین‌طور. نهایتاً از چای ساز و یک دست استکان، آن هم به وقت آمدن میهمان استفاده می‌شود. سالن هم فقط برای میهمان است. درست مثل قدیم که خانه‌ها میهمانخانه داشت و معمولاً بزرگترین اتاق خانه بود با بهترین وسایل‌اش. میهمانخانه را هر از چند گاهی خاک‌گیری می‌کردند. این، به اضافه مواقع آمدن میهمان بود که پیراستن میهمانخانه دقت و ظرافت بیشتری می‌طلبید. زمانه عوض شد و میهمانخانه‌های دربسته نهایتاً تبدیل شد به یک دست مبلمان استیل برای پذیرایی که با فاصله کمی از آن یک دست مبل راحتی برای استفاده روزمره اهل خانه بود. در خیلی از خانه‌ها همان مبل استیل هم نبود. خانه‌ها کوچک و کوچک‌تر شدند و آپارتمان‌های نقلی دیگر فضایی برای دو دست مبل و میهمان بازی به آن سبک نداشت. حتی در آپارتمان‌های بزرگتر هم دیگر خبری از بساط میهمان بازی نبود و میهمان، خودش را چنان در خانه میزبان خودمانی می‌دید که انگار صاحبخانه است.
چند سالی است اما دوباره میل به جدا کردن فضای خصوصی و غیرخصوصی، یا به عبارتی همان اندرونی و بیرونی بین بعضی‌ها دیده می‌شود. اصلاً یکی از شرط‌های‌شان برای خرید یا رهن خانه همین است. خانه اندرونی و بیرونی دارد یا نه؟! اندرونی شامل سالن خصوصی، اتاق خواب‌ها و آشپزخانه می‌شود و بیرونی، سالن بزرگتر با آشپزخانه‌ای نمایشی. سرویس‌های بهداشتی اندرونی و بیرونی هم کاملاً مجزا هستند طوری که میهمان حتی بر حسب اتفاق هم گذرش به سرویس بهداشتی اختصاصی نمی‌افتد.
آپارتمان‌هایی از این دست را می‌توان در برج‌های شمال شهر پیدا کرد. وقتی وارد آپارتمان می‌شوید، در واقع قدم به بخش بیرونی آن گذاشته‌اید و چیزی از اندرونی مقابل چشم‌تان قرار نمی‌گیرد. در واقع باید منتظر شوید تا کسی از اندرونی خارج شود و تازه خیلی هم ملتفت نمی‌شوید از کجا بیرون آمده است، چرا که ورودی اندرونی، دالانی است مخفی با دری که برای اغیار باز نمی‌شود. شما می‌توانید شام یا ناهار را میهمان چنین خانه‌ای باشید و اصلاً نفهمید غذا کجا آماده شده چرا که حتی تا لحظه سرو، بوی آن را نمی‌شنوید.
محل طبخ غذا، آشپزخانه اندرونی است که بر خلاف آشپزخانه بیرونی، از لوازم موجود در آن استفاده می‌شود. میل به خصوصی کردن فضا، پول می‌خواهد. از متری 15 میلیون تومان شروع می‌شود و تا متری 25 میلیون تومان هم می‌رسد. قطعاً هم متراژ باید به قدری باشد که کفاف جداسازی تمام و کمال فضا را بدهد. حداقل 250 الی 300 متر! بله 300 متر ناقابل. این یعنی اگر هوس اندرونی و بیرونی به سرتان زده، باید جیب‌تان پرپول باشد. طرفداران این مدل خانه‌ها شاید دنبال آرامشی می‌گردند که خیال می‌کنند در گذر زمان آن را از دست داده‌اند. آرامش خانه‌های قدیمی، همان چیزی است که خیلی‌ها دنبال‌اش هستند.
وقتی یاد آن حیاط‌ها با حوض‌های فیروزه‌ای و اتاق‌های دور تا دور ایوان‌دارش می‌افتند، از ته دل آه می‌کشند و یاد ایام گذشته را گرامی می‌دارند. می‌گویند چه روزگار خوشی داشتیم. گاهی یادشان می‌رود اتاق‌هایی را که در زمستان گرم نمی‌شد و فاصله بعید دستشویی تا اتاق را. راستش خانه‌های قدیم آنقدرها هم برای آسایش معماری نشده بودند اما صفا و آرامشی داشتند که دیگر بعید است بشود در معماری جدید به آن دست یافت. مثلاً همان سکوی دم در که مجالی بود برای استراحت رهگذران و نقش نیمکتی را بازی می‌کرد برای صاحبخانه که هر وقت دلش می‌گرفت و حوصله‌اش سر می‌رفت، می‌توانست ساعتی روی آن بنشیند و حال و هوایی عوض کند یا همان آبخوری‌هایی که مال پرندگان بود و روی پشت بام‌ها طراحی می‌شد و قطعاً حس خوبی به ساکنان می‌داد.
اصلا همان کلونی که صدایش در خانه‌های قدیمی بلند می‌شد و خبر از کسی می‌داد که پشت در بود که تا باز کردن در، هویت‌اش معلوم نمی‌شد. یک جورهایی بامزه بود اما حالا چه کسی حوصله دارد بکوبد و تا دم در برود و در را باز کند. بی‌خیال هیجان و صفایش. حالا بعضی خانه‌ها ملغمه‌ای هستند از معماری قدیم و جدید. هم آیفون دارند و هم کولون. حوضخانه دارند و جکوزی، اندرونی و سالن بیلیارد؛ قدیم در جدید.


 


آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/6483/9/421313/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه
ایران عصر