printlogo


دگرخوان



یادداشت: «بهانه به دست امریکا ندهیم»؛ حسین شیخ‌الاسلام
در طول روزهای اخیر اعتراض‌هایی که به شرایط اقتصادی در کشور انجام شد، رفته‌رفته از یک اعتراض آرام به دلیل حضور برخی افراد به خشونت کشیده شد... هدف اصلی دونالد ترامپ و امریکا این است که مردم ایران را به جان یکدیگر بیندازند. تحریم‌هایی که از سوی ایالات متحده امریکا علیه ایران وضع شده نیز با همین هدف بوده است. اکنون نیز شاهد آن هستیم فشارهای اقتصادی که به مردم وارد شده، تا حدودی به دلیل فشار تحریم‌هایی است که از سوی امریکا علیه ایران به اجرا درآمده است. از همین رو اگر ترامپ متوجه شود که تحریم‌ها به این شکل مؤثر واقع شده که اعتراض‌های خشونت‌آمیزی در ایران شکل گرفته و مردم نیز رودرروی هم قرار گرفته‌اند، این سؤال به وجود می‌آید که آیا امریکا به همین بهانه تحریم‌ها را شدت نخواهد بخشید؟ از همین رو افرادی که به خیابان‌ها آمدند و به این نحو اعتراض‌های خود را بیان کردند به مانند فردی است که بر لبه شاخه نشسته و آن را قطع می‌کند و ضرر اصلی موضوع به خود مردم می‌رسد. امریکایی‌ها وقتی که احساس کنند تحریم‌ها مؤثر بوده و به حدی رسیده است که مردم به خیابان‌ها آمده‌اند و برخی نیز این اعتراض‌ها را به اغتشاش کشانده‌اند، به‌طور قطع شدت تحریم‌ها را بیشتر می‌کنند و این خلاف خواسته مردمی است که برای بهبود وضع اقتصاد کشور به خیابان‌ها آمدند.

 
یادداشت: «زنده‌باد رهایی، زنده‌باد دروازه‌بانی»؛
حبیب‌الله معظمی
ما باید از وقایع اخیر و اعتراض‌ها در ایران عبرت «همه‌جانبه» بگیریم، نه عبرت‌های صرفاً اقتصادی، سیاسی و امنیتی که مثلاً بهای بنزین را افزایش ندهیم یا بهای تخم‌مرغ را کاهش دهیم. ما نیاز به عبرت ارتباطی نیز داریم و آن این است که رسانه‌های مکتوب و غیرمکتوب خود را چنان تقویت و حمایت کنیم تا آنها در بیان آزاد رخداد و حقایق بدون نگرانی، کاربر فضای مجازی را به سوی خود بکشانند تا نیازی به کوچ آنها به این فضا نباشد که اطلاعات‌آفرینان آن همه‌ گونه انسانی هستند؛ از دوستدار ایران تا دشمن آن. مخاطب امروز یا کاربر نمی‌تواند اطلاعات راست را در میان کوهی از اطلاعات راست و دروغ (آمیخته) در انبار رسانه‌های اجتماعی از هم تشخیص دهد و بنابراین نیاز به «افراد امین اطلاعات» یا همان دروازه‌بانان خبر و اطلاعات دارد که در رسانه‌های شناسنامه‌دار و با هویت مشخص مکتوب و غیرمکتوب ما فعالیت دارند. رسانه‌هایی که باید تقویت شوند تا مخاطب و کاربر برای رفع نیاز اطلاعاتی خود به آنها مراجعه کند و آنها را امین و مرجع اطلاعاتی خود قرار دهد تا این دروازه‌بانان باشند که به او بگویند کدام فیلم‌ها و کدام اعتراض‌های اخیر در ایران اصالت دارد و قابل احترام است. بنابراین رسانه‌های غیرفضای مجازی خود را با حمایت‌های قانونی در جهت آزادی عمل و حقگویی تقویت کنیم تا همواره و بخصوص در چنین بزنگاه‌هایی مرجعیت اطلاعاتی مردم ما باشند. فرصت عبرت‌گرفتن ارتباطی را از دست ندهیم.

 
یادداشت: «راه گفت‌وگو بسته است»؛ تقی آزاد ارمکی
ظهور پدیده مالباختگی باعث شروع این اعتراض‌ها بود. اعتراض آنها مجـــــرای بروز حوادث این‌چنینی را باز کرد اما این افراد بازیگر اصلی نماندند. به آنها گفته شده بود اگر ادامه بدهید، پول‌تان را نمی‌دهیم. آنها شعارشان را دادند و رفتند و آنهایی که حالا در خیابان هستند ناراضیان دیگری‌اند. اگر یک اتحادیه کارگری وجود داشت، الان می‌توانست با دولت مذاکره و معامله کند اما حالا این نماینده وجود ندارد. یک توده نارضایتی اجتماعی را نمایندگی می‌کند. اینها الزاماً مطالبات اقتصادی نیست و لزوماً فقط ناراضیان اقتصادی نیستند. جامعه در مرحله‌ای است که اگر مدیریت نشود، دچار فاجعه خواهد شد. هیچ نماینده رسمی از یک سازمان حضور ندارد. اینها توده‌ای هستند، نه توده به معنای بی‌شکل و بی‌قاعده که نارضایتی اجتماعی فراگیری را در ایران نمایندگی می‌کند. این نارضایتی از سوی روایت اصلی، اقتصادی تلقی می‌شود. اما الزاماً این مطالبات اقتصادی هم نیست. اینها کسانی هستند که به یک دلیلی از وضعیت ناراضی هستند. همین‌جاست که دانشجو و روشنفکر باید باشد و اتفاقات را تعبیر و تحلیل کند. اگر این قشر، تحلیل خاصی ارائه کند رهبری پیدا می‌کند. به‌این‌ترتیب، اتفاقات مدیریت می‌شود. مسأله به‌صورت بنیادی حل نمی‌شود اما شهر را می‌شود تا حدودی کنترل کرد... اتفاقات 88 برای اصلاح‌طلبان به سختی گذشت اما برای راست‌ها هزینه بیشتری داشت. برای همین امروز اتفاق شیکی دارد می‌افتد؛ این‌طور که تمام نیروهای امنیتی در لب خیابان مستقر شده‌اند تا مردم قدم بزنند.

 
سرمقاله: «این نبرد مهم است غفلت نکنید»
حوادث و آشوب‌های روزهای اخیر، در برابر عظمت مردم ایران و نظام استوار بر حمایت مردم هیچ است و ذوق‌زدگی امریکایی‌ها و نوکران منطقه‌ای آنها از تحقیر شدن 40 ساله آنها خبر می‌دهد. مطالبات قانونی و گلایه‌های بحق مردم از وضعیت معیشتی، امری جداست و نباید آن را با حرکات ضدانقلابیون این روزها و شب‌ها یکی دانست... برای شکل‌گیری این مرحله از رسانه‌های نیابتی، لازم بود «اسب تروا» بدون کمترین واکنشی وارد سرزمین ما بشود و این مهم‌ترین مرحله عملیات بود. تشکیل «شورای عالی فضای مجازی» به فرمان رهبر معظم انقلاب و ابلاغ شرح وظایف هوشمندانه و پیشگیرانه این شورا، اقدامی بود که دقیقاً راه را بر ورود اسب تروا می‌بست، اما چنین نشد! چرا!؟ ...ژست روشنفکری برخی مسئولان از یکسو، بی‌خبری و نفهمیدن موقعیت خطیر این تنگه، از دیگر سو و بالاخره حضور احتمالی برخی افراد وابسته و نفوذی در مجاری تصمیم‌ساز یا تصمیم‌گیر باعث شد که این مهم سال‌ها مغفول بماند. در سایه این غفلت، دشمن موفق به بزرگ‌ترین فتح خود در حوزه افکار عمومی شد و پلتفرم‌های مختلف خبری و ارتباطی خود را در متن زندگی روزمره مردم و حتی تمامی دستگاه‌های کشور وارد کرد! و اینچنین شد که در کوتاه زمانی، بخش مهم و مؤثری از ابزارهای هدایت افکار عمومی و زیرساخت‌های مربوطه، تحت تسلط دشمن قرار گرفت. مردم عادی تقصیری ندارند اما معلوم نیست چرا متولیان امر بدیهیات ماجرا را درک نمی‌کردند!؟ ... طبیعتاً بسته شدن تلگرام، به این سادگی نبود و همین حالا هم ماجراهایی در بین است که باید در وقت خود برای مردم گفته شود تا مردمی که تلخی تنگی معیشت را با چاشنی آشوب و نا آرامی تحمل می‌کنند، بدانند چه کسانی مانع بسته شدن این پیام‌رسان شدند و آسیب به جان و مال مردم را رقم زدند!


آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/6684/21/452855/0