printlogo


نگاهی به نمایشگاه نقاشی «تلاره»
رقص موج های خلیج فارس روی گالوانیزه

سحر افاضلی
منتقد هنری
در جامعه شناسی هنر، اثر هنری همیشه نمایه‌ای رمزآلود از زندگی، محیط و جامعه هنرمند است و اصولاً ارتباط معنایی اثر هنری و جغرافیا برای بسیاری از منتقدان اثر هنری و البته مخاطبان اثر قابل درک است. «تلاره»عنوان نمایشگاهی از یک هنرمند جوان مستعد بوشهری است که آثار همجواری با خلیج فارس و دریای مواج و زیبای بوشهر کاملاً در آثارش پیداست. صدف حسامیان که فارغ‌التحصیل رشته معماری و کارشناسی ارشد نقاشی از دانشگاه هنر است، نخستین نمایشگاه انفرادی خود را با سه اثر نفیس برپا کرده است. این سه اثر که همگی بر ورق‌های کامپوزیت آلومینیوم خلق شده‌اند لایه‌هایی رنگین از عمق آب و انعکاس نور آسمان روی امواج خلیج فارس است. تصاویری که در ضمیر ناخودآگاه هنرمند از کودکی نقش بسته و حالا بعد از سال‌ها همراه اوست. شبیه یک قطعه موسیقی که حال تنها در خاطر مانده و دیگر هیچ ارکستری نمی‌تواند آن را دوباره اجرا کند. «تلاره» عنوان این نمایشگاه در گویش بوشهری به معنی همراه داشتن و به‌دنبال آوردن است. درست مثل معنایی که در کنار این تابلوها که استعاره روشنی از امواج دریا هستند، در ذهن مخاطب تداعی می‌شود و چیزی از شهری ساحلی که حالا درست مثل تکه بیسکویت مادلن در اثر جادوانه پروست برای هنرمند تبدیل شده است. تصویری که چیزی خوشایند از کودکی به همراه می‌آورد. چیزی دور و دست نیافتنی.
صدف حسامیان برای خلق این آثار از ورق کامپوزیت آلومینیم به‌عنوان زمینه استفاده کرده است. شاید انتخاب این بستر بیشتر برای قابلیت‌های فلز برای به تصویر کشیدن انعکاس نور لابلای امواج آبی است. ترکیبی از رنگ آبی در طیف‌های مختلف، رگه‌های قهوه‌ای و کرم رنگ شن‌های بوشهر و البته خراش‌هایی که به تلألو نور در اثر تبدیل شده‌اند، فضایی دور و عمیق را به تصویر می‌کشند، شاید مکانی زیر دریا. استفاده از شن‌های اصیل بوشهری شاید یکی از عوامل مهم در خلق این آثار بوده‌اند. فارغ از معنایی که به این مجموعه از آثار بخشیده، استفاده از شن در فرم تابلوها بسیار مؤثر بوده، از دور این ترکیب شدگی با رنگ، یک نوع ابهام و در عین حال غلظت و عمق به اثر بخشیده و از نزدیک جزئیات زیبایی را خلق کرده که می‌تواند ساعت‌ها مخاطب را وادار به کشف کند.

آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/6715/24/457524/0