گفت‌وگوی «ایران» با علیرضا کریمی چهره خبرساز ورزش ایران در سال 96

دوست داشتم همانند ورزشکاران دیگر با تلاش خودم شناخته شوم


محمد محمدی سدهی
خبرنگار
کشتی ایران در سال 96 روزهای درخشانی را پشت سر گذاشت اما در پی این درخشش، اتفاق تلخی رخ داد که آن اتفاق تلخ مواجهه فدراسیون کشتی با خطر محرومیت از میادین بین‌المللی بود. در پی مسابقات کشتی آزاد امیدهای جهان در لهستان باخت مصلحتی علیرضا کریمی، آزادکار وزن 86 کیلوگرم تیم ملی به کشتی‌گیر روس جهت عدم مواجهه با کشتی‌گیر اسرائیلی موجب شد تا کشتی ایران با خطر تعلیق روبه‌رو شود. در آن زمان اشخاص زیادی درخصوص این موضوع اظهار نظر کردند که از جمله این افراد بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی بود که نسبت به این موضوع واکنش نشان داد و باعث شد تا کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) نسبت به خودداری کشتی‌گیران و حتی ورزشکاران ایران از مواجهه با نمایندگان رژیم صهیونیستی حساس و بیشتر از گذشته این ماجرا را پیگیری کند. رسول خادم، عضو هیأت رئیسه اتحادیه جهانی کشتی به منظور عدم تعلیق کشتی با اتحادیه جهانی و کمیته بین‌المللی المپیک دو ماه جنگید تا اینکه فدراسیون کشتی از این آزمون سخت به سلامت عبور کرد اما علیرضا کریمی، کشتی‌گیر آتیه‌دار تیم ملی که دومین بار بود با این ماجرا روبه‌رو می‌شد، به مدت 6 ماه از حضور روی تشک کشتی در میادین بین‌المللی محروم شد. کریمی را می‌توان در سال 96 ناخواسته یکی از چهره‌های خبرساز کشتی و حتی ورزش ایران دانست، آزادکاری که روزهای سخت و پرتنشی را پشت سر گذاشت. البته او پس از بازگشت به ایران توسط ارگان‌های مختلف تجلیل شد؛ تجلیل‌هایی که از نظر این کشتی‌گیر بیشتر جنبه تبلیغاتی داشت. به همین بهانه خبرنگار «ایران» به سراغ یکی از خبرسازترین چهره‌های ورزشی در سال 96 رفت و درخصوص مسائل مختلف و اتفاقات جنجالی با او همکلام شدیم که متن آن را با هم می‌خوانیم.


    سال 96 یکی از چهره‌های خبرساز بودی، البته نه از نظر کسب موفقیت در میدان ورزشی بلکه به دلیل عدم رویارویی با نماینده رژیم صهیونیستی که این موضوع سرو صدای زیادی به پا کرد. چه نظری در این مورد داری؟
سال 96 از نظر ورزشی برای من سال بدی نبود اما در این سال به یکباره یک اتفاق بد باعث شد تا خبرساز شوم. اتفاقات مسابقات امیدهای جهان  باعث شد تا این قضیه سروصدای زیادی به پا کند. من در مسابقه با حریف روس جلو بودم و کاملاً سرتر از او کشتی گرفتم اما به یکباره همه چیز تغییر کرد و باعث شد تا اخباری منتشر شود که حقیقتاً برای من ناراحت کننده بود و باعث شد تا نامم بر سر زبان‌ها بیفتد، البته من از این موضوع خوشحال نیستم و دوست داشتم همانند ورزشکاران دیگر با تلاش خودم شناخته شوم و با رفتن   روی سکو به این مهم دست‌یابم نه این‌که یک اتفاق باعث شود تا نامم در اخبار منتشر شود. بحث باخت مصلحتی من کاملاً اتفاقی بود و خبرش به سرعت نه تنها در کشورمان بلکه در دنیا پیچید.
    در مورد حس و حالت بگو. 2، 3 روز اول اوج ناامیدی‌ات بود و به نظر می‌رسید که با یک بن‌بست مواجه شدی و کاملاً تنها هستی، چقدر در این فضای تنهایی اذیت شدی؟
از آن اتفاق بخصوص در روزهای اول بسیار ناراحت بودم اما پس از پشت سرگذاشتن روزهای ابتدایی آن اتفاق بد را فراموش کردم. روزهای اول برای من حقیقتاً سخت سپری شد اما پس از بازگشت به ایران مربیان، خانواده و دوستانم حامیان من بودند و کمک کردند تا هر چه زودتر این دوران سخت و همراه با ناامیدی را پشت سر بگذارم. دوست ندارم کشتی‌گیر یا ورزشکار دیگری در چنین جوی قرار بگیرد و چنین روزهایی را پشت سر بگذارد. یک ورزشکار تمرین می‌کند و زحمت می‌کشد تا به بهترین نحو ممکن در میادین حضور یابد و پرچم کشور را بالا ببرد اما یک اتفاق مانع از خودنمایی ورزشکار می‌شود، اتفاقی که واقعاً آزاردهنده است. این موضوع برای همه ورزشکاران هم این گونه است و می‌آیند و زحمت می‌کشند و این اتفاق برای‌شان می‌افتد اما هیچ کس سراغ‌شان را نمی‌گیرد. به هر حال این موضوع را فراموش کردم و به آینده چشم دوخته‌ام.
    در آن زمان بیشتر از چه کسی روحیه گرفتی؟
اول از همه خانواده‌ام بودند که به من کمک کردند و پس از آن هم دوستانم؛ البته بعد از دوستانم هم مردم به من کمک زیادی کردند و توانستم این دوران را پشت سر بگذارم. باید از همه مردم تشکر کنم که در آن زمان باعث دلگرمی من شدند. مردم من را قهرمان دانستند و این موضوع برای من کاملاً خوشایند بود.
    اگر این اتفاق در المپیک برایت بیفتد چطور؟ مجدداً می‌توانی آن را فراموش کنی؟
آن زمان قضیه متفاوت‌تر می‌شود و آن اتفاق بدتری است که قطعاً جبرانش بسیار سخت خواهد بود. این مسابقاتی که من در آن شرکت کردم، مسابقات امیدهای جهان بود، مسابقات بزرگسالان نبود که نتیجه و مدالش ارزشمند باشد، هدف من کسب طلای جهان و المپیک است که همین مسائل انگیزه من را بیشتر می‌کند تا آن اتفاقات تلخ را فراموش کنم. امیدوارم که دیگر با چنین قضیه‌ای روبه‌رو نشوم و به صورت طبیعی بتوانم در مسیر زندگی ورزشی به بالاترین مدال‌ها دست‌یابم.
    البته این بار اول نبود و 4 سال پیش هم چنین شرایطی را تجربه کردی، دوباره با این موضوع روبه‌رو شدی، این موضوع چقدر باعث شد تا از نظر روحی بهم بریزی؟
بله، در مسابقات جوانان جهان این اتفاق افتاد و قبل از فینال به کشتی‌گیر اسرائیلی خوردم، بار اول برای کسی مهم نبود و هیچ کس پیگیر نشد و متأسفانه هیچ اعتنایی به این موضوع نکردند، آن زمان هم این موضوع باعث ناراحتی من شد اما هیچ اتفاقی نیفتاد و شاید تا پیش از مسابقات امیدهای جهان کسی از این موضوع اطلاع نداشت.
    اما این بار توجهات به تو جلب شد و اگر اتفاق بار اول تکرار می‌شد و توجهی به تو نمی‌شد، بعید می‌دانم که به کشتی بازمی‌گشتی.
این گونه نیست، درست است که سخت است اما اگر این بار هم با بی‌توجهی روبه‌رو می‌شدم مجدداً بازمی‌گشتم و تمریناتم را ادامه می‌دادم.
    حذف از مسابقات امیدهای جهان باعث دلخوری‌ات شد اما پس از آن اتفاق توسط ارگان‌های مختلف از شما قدردانی شد، آیا این قدردانی‌ها موجب شد تا دلخوری‌ات از بین برود؟
پس از آن جریان مراسم‌هایی برگزار شد و در این مراسم‌ها از من عکس می‌گرفتند و نشان دادند که در حال دلجویی از من هستند اما حقیقتاً آن گونه که عکس‌ها می‌گویند، نیست و این حرکات جنبه تبلیغاتی داشته و در حد همان عکس و فیلم بود. البته دیگر این اتفاق با این به اصطلاح دلجویی‌ها، فراموش شده و بعید است که اتفاق خاصی بیفتد و بیایند از نظر مالی به من یا امثال منی که متضرر می‌شویم، کمک شود. این دلجویی‌ها به همان چند روز اول خلاصه شد البته نه اتفاقی که برای من افتاد بلکه متأسفانه هر نوع اتفاقاتی که در کشورمان می‌افتد به همان چند روز اول خلاصه می‌شود. در کشور ما تمام هیاهوها در همان روزهای اول است و پس از آن فراموش می‌شود.
    در این بین دیداری هم با رهبر معظم انقلاب داشتی، از این دیدار برای ما بگو.                                     
دیدار با رهبری برای من کاملاً ارزشمند بود و این‌که توانستم از نزدیک رهبر معظم انقلاب را ببینم یکی از خاطرات خوبم محسوب می‌شود.
    در خصوص این ماجرا یک دیدگاهی وجود دارد و آن حفظ آرمان‌های کشورمان در عدم رویارویی با نمایندگان رژیم صهیونیستی است اما ورزش ما سرتر از اسرائیل است و ما می‌توانیم در میدان مسابقه جواب دندان‌شکنی به این رژیم غاصب بدهیم، در صورت مواجهه با حریف اسرائیلی می‌توانستی او را ضربه کنی؟
این کشتی‌گیر اسرائیلی، کشتی‌گیر قدرتمندی نبود و من به راحتی می‌توانستم او را شکست دهم اما ما هم تلاش‌مان حفظ آرمان‌های کشور است و این موضوع هم اهداف اصلی ما به شمار می‌آید.
    از نظر تو چقدر می‌تواند این موضوع روزی عملی شود و ما با شکست حریفان اسرائیلی در میدان مسابقات باعث غرور شویم؟
این بحث به مسئولان ورزشی و سیاسی کشورمان مربوط می‌شود و این‌که بیایند و چاره‌ای بیندیشند چون قطعاً در آینده مجدداً این اتفاق برای کشتی‌گیران و حتی ورزشکاران سایر رشته‌ها هم خواهد افتاد و اگر فکری نشود قطعاً جرایم سختی در انتظار ورزش ما خواهد بود. قبول دارم اسرائیل ظالم است و ظلم می‌کند اما مسئولان ورزش ما نباید براحتی زحمات من را نادیده بگیرند. تنها دلخوشی همه ما به کسب مدال جهانی و پس از آن خوشحال کردن مردم و گرفتن پاداش است، ما کشتی‌گیران تنها کارمان ورزش است و در کنار ورزش هیچ شغل و منبع درآمدی نداریم و نمی‌توانیم به گونه‌ای دیگر خودمان را تأمین کنیم.
    2 بار عدم رویارویی با نمایندگان رژیم صهیونیستی را تجربه کردی، صحبتی با ورزشکاران در خصوص این موضوع‌ داری تا دچار بحران روحی نشوند؟
در وهله اول باید بگویم که مسئولان کشور باید فکری در خصوص رویارویی با نمایندگان رژیم صهیونیستی بکنند و در صورتی که این اتفاق افتاد ورزشکاران ناامید نشوند و مجدداً بیایند و کارشان را دنبال کنند و دلسرد نشوند.
    در مورد محرومیتت برای ما بگو، 6 ماه از میادین دور شدی، این در حالی است که اخبار غیررسمی از محرومیت مادام‌العمر حکایت می‌کرد اما خوشبختانه این اتفاق نیفتاد. این می‌توانست ضربه سنگینی به تو وارد کند.
در ابتدا باید بگویم که پس از شنیدن خبر محرومیتم بسیار ناراحت شدم، چرا که در این بحث اصلاً مقصر نبودم. عدم رویارویی با ورزشکاران اسرائیلی در رشته‌های دیگر هم اتفاق افتاد و فکر نمی‌کنم که ورزشکار مقصر باشد. شنیده بودم که محرومیتم خیلی سنگین‌تر بود، اما رسول خادم و مسئولان فدراسیون تلاش کردند که کمتر باشد. خدا را شکر می‌کنم که این اتفاق نیفتاد و محرومیتم سنگین نبود و می‌توانم به میادین بازگردم.  از سویی دیگر باید بگویم که خوشحالم فدراسیون کشتی تعلیق نشد، این اتفاق ناگواری برای کشتی بود و می‌توانست ضربه سختی به کشتی‌گیران وارد کند اما خوشبختانه با درایت خادم این اتفاق نیفتاد.
    کلاً دنبال حاشیه هم نیستی؟
همیشه از مسائل حاشیه‌ای فرار کردم البته در سال 96 با این اتفاق دچار حواشی زیادی شدم اما همیشه تلاش کردم از این حاشیه‌ها فرار کنم. امیدوارم که در آینده با چنین حواشی‌ای روبه‌رو نشوم و بتوانم با خیال راحت‌تر به کارم ادامه دهم.
    آینده کشتی‌ات را چطور می‌بینی؟ رقیبت در تیم ملی هم حسن یزدانی نامدار است؟
به آینده امیدوارم و تمام تلاشم را می‌کنم تا در سال‌های پیش رو در تمرینات با تمام وجودم کار کنم انشاالله که خدا هم کمکم کند تا بتوانم بهترین نتایج را بگیرم. رقیبم یزدانی است اما کشتی‌گیری که بخواهد مدال بگیرد و عضو تیم ملی شود باید بدون هیچ حرف و حدیثی دوبنده تیم ملی را مال خود کند. با وجود محرومیت به تمریناتم در تیم ملی ادامه می‌دهم. هر چند مسابقات آسیایی و جام جهانی را از دست دادم اما پس از 6 ماه باقدرت به میادین باز خواهم گشت.


آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/6743/196/459264/1
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه
ایران عصر