printlogo


به استقبال بهار

مهرداد رهسپار کوشکی

پنجره‌های نیمه‌باز آپارتمان‌ها و فرش‌ها و قالی‌های آویزان از پشت‌ بام‌ها، ازدحام و شلوغی خیابان‌ها و داغ شدن بساط دستفروش‌ها و صدای تنبک و آواز «حاجی فیروز»‌‌ها پشت چراغ قرمز‌‌ها [گیریم حاجی فیروزهای تقلّبی و بیشتر متکدی تا روح فزا] خبر از رسیدن نوروز می‌دهد. پیش از این نوروز در شهر‌های ایران شکل دیگری داشت. اما حالا دیگر نشان آن آیین‌ها و رسم‌ها و یاد‌های کهن را که به استقبال عید نوروز می‌رفتند- تازه اگر اثری از آنها مانده باشد- باید در روستا‌ها یافت. زندگی امروز ما در شهرها، اگر هم این رسوم و آیین‌ها را از ذهن‌مان پاک نکرده باشد، دست‌کم، تغییرشان داده و جای آن آیین‌های کهن را نشان‌های تازه‌تری گرفته است؛ انگار گریزی از این تغییر‌ها نیست. اهالی شهر‌های بزرگ و کوچک سین‌های سفره شب عید را از دستفروش‌‌ها و مغازه‌ها می‌خرند و به خانه می‌برند و از شیرینی‌پزی و تهیه نان شیرین شب عید و سمنو‌پزی‌ها در خانه ایرانی‌ها کمتر خبری هست، مگر در روستا‌ها که هنوز آن سنت‌ها را برپا می‌دارند. زن‌های روستای «اسطلخ جان» در شهرستان رودبار استان گیلان، مانند بسیاری از روستا‌های ایران دور هم جمع شدند و به استقبال نوروز دیگ‌ها را از انبار‌ها بیرون می‌آورند و جوان‌تر‌ها هیزم‌ها را آماده می‌کنند و آتش‌ها برپا می‌شود تا روزی از آخرین روز‌های اسفند «سمنو‌» سفره هفت سین را بپزند. عید نوروز یادگار بازمانده از شکوه ایران باستان، تا دو هفته‌ دیگر به یک‌هزار و سیصد و نود و هفت هجری خورشیدی می‌رسد. آدم‌ها به هم باز می‌گردند به بهانه بهار به دیدار هم می‌روند. کاش همه ما کدورت‌های احتمالی با دوستان و بستگان را به کناری بگذاریم و به دیدار پدر، مادر، مادر‌بزرگ‌، پدر‌بزرگ‌، خواهر، برادر و عمه، خاله، دایی‌، عمو و... برویم. امید بهاری که می‌رسد، یکسره ‌خیر باشد و برکت برای ایران و ایرانی‌ها و هنگام سفر، محتاط رانندگی کنیم تا حزن و اندوهی بر سرمان آوار نشود و هزار امید نیک و خوب برای ایران و همه ایرانی‌ها. آمین یارب العالمین.

آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/6736/24/460795/0