وودی آلن و رجوعی تازه به خاطرات



«چرخ شگفتی» فیلم جدید وودی‌آلن که سنت ساخت و ارائه حداقل یک فیلم در هر سال از جانب این سینماگر 82 ساله شده را استمرار می‌بخشد، مانند «کافه اجتماعی» فیلم ماقبل آخر او به مثابه رجوع به آرشیو خاطرات وی است و این بار او بیشتر بر «یاسمین غمگین» یکی از بهترین فیلم‌های 10 سال اخیر خود متمرکز است. در طول این فیلم ریفرنس‌های متعددی به امثال چخوف، شکسپیر، اونیل و ادبیات کلاسیک یونان صورت می‌پذیرد اما در یک فضای ملودرام دهه پنجاهی (1950) بیش از هر کس تنسی ویلیامز نمایشنامه‌نویس برجسته همان عصر امریکا به یاد می‌آید و کاراکتر ایفا شده توسط کیت وینسلت که برخلاف ایام تایتانیکی خود یک زن میانسال رو به ایام پیری است، طبعاً بلانش دوبوا را به یاد می‌آورد که همان چهره تراژیک مرکزی «اتوبوسی به‌نام هوس» است که صدها ورسیون تئاتری و یک نسخه سینمایی عالی از روی آن، آثاری از یاد نرفته بوده است.
نقطه ضعف فیلم، بدون شک جاستین تیمبرلیک خواننده جوان امریکایی است که البته در هیأت یک بازیگر در فیلم‌های «شبکه اجتماعی» و «درون للوین دیویس» بد کار نکرده بود اما در این فیلم در قالب یک دانشجوی تئاتر که در جست‌وجوی مدرک دکترای خود در صحنه تئاتر اروپا است و میکی روبین نام دارد و در ایام کوتاه تعطیلاتش یک نجات غریق در جزیره کانی در  ایالت نیویورک امریکا است. جا نمی‌افتد و باور‌ناپذیر و ناکارآمدتر از آن است که بتوان قبولش کرد. موقعی که او لب ساحل گشت می‌زند تا مردم را نجات بدهد باورپذیر جلوه می‌کند اما آنجا که قرار است هنرمندی کمال‌طلب و روشنفکر باشد، بیننده‌ها او را پس می‌‌زنند زیرا سنخیتی با آن ندارد. با مصنوعی جلوه کردن جاستین تیمبرلیک، کار وودی‌آلن هم در این فیلم نزول می‌کند و این گزینش از فیلمسازی که در بیش از 50 فیلم ساخته خود از یک کلکسیون طولانی از هنرپیشه‌های توانمند سود جسته و حتی یک نامدار هم به پیشنهاد بازی در فیلم‌های ولو ناکام در گیشه او جواب منفی نداده، جای تعجب دارد. به‌همین منوال وقتی کاراکتر کیت وینسلت که جینی نامیده می‌شود، برای نجات خود از پوچی زندگی و سرزمین بی‌پایه آرزوهایش به میکی پناه می‌برد، این کوشش و رویکرد مصنوعی‌تر جلوه می‌کند. انتخاب جاستین تیمبرلیک این تنوع را هم به‌وجود آورده که برای یکی از معدود دفعات در فیلم‌های بیش از حد شبیه و یکسان وودی آلن کاراکتر اصلی زن به وضوح بسیار مسن‌تر از مرد اول فیلم باشد البته آلن از همین ارتباط غیر رایج در فیلم‌های خود نیز برای مطرح کردن نکته‌ای خاص و جوابگویی به منتقدان اجتماعی خود سود جسته زیرا وقتی نشان می‌دهد که میکی در ارتباطش با کاراکتر جینی به دختر خوانده 26 ساله وی علاقه‌مند می‌شود، عملاً آلن با ارائه ماکتی از زندگی خودش و متهم شدن خود به ارتباطی مشابه در دهه‌های گذشته پاسخ مسائلی از این دست را می‌دهد و قواعد اجتماعی در غرب را به سخره می‌گیرد. همچون «کافه اجتماعی» و برخی کارهای دیگر سالیان اخیر وودی الن اضافه بر بازیگران «مدیر فیلمبرداری و طراح صحنه انتخابی او که یک بار دیگر ویتوریو استورارو و سانتو لوکواستو هستند، سهم عمده‌ای در شکل‌گیری فیلم وی و ترسیم نشانه‌های توفیق حتی اندک آن دارند. استورارو تصاویری چنان چشم‌نواز از کانی ایلند ارائه می‌دهد که از زمان کار او روی فیلم «یکی از قلب» ساخته سال 1981 فرانسیس فورد کاپولا بی‌سابقه بوده است.
‌ منبع: Deadline.com

آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/6743/12/461712/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه
ایران عصر