printlogo


وصیت‌ حضرت علی(ع) به امام حسن(ع) - 1
تقوای الهی را از یاد نبرید




وصایای امیرالمؤمنین علی(ع) به دو دسته مکتوب وغیر مکتوب تقسیم می‌شوند. وصیت مکتوب آن حضرت پس‌از جنگ صفین بوده که در نهج البلاغه نیز آمده است. اما وصایای غیر مکتوب حضرت پس‌از ضربت خوردن و در دو مرحله خطاب به فرزندش امام حسن مجتبی(ع) تقریر شده است که حاوی نکات درس آموزی است و بتدریج در این ستون منتشر خواهد شد. این وصایا بارها توسط افراد مختلف ترجمه شده است.« ایران» برای درج در صفحه «ماه مهر» از ترجمه میرزا حبیب‌الله خویی با شرح علامه حسن‌زاده آملی بهره برده است.
بسم‌الله الرحمن الرحیم؛ این آن چیزی است که علی بن ابی طالب وصیت می‌کند. علی به وحدانیت و یگانگی خدا شهادت می‌‌دهد و اقرار می‌‌کند که محمد بنده و پیغمبر خداست، خدا او را فرستاد تا مردم را هدایت کند و دین خود را بر ادیان دیگر غالب گرداند ولو کافران کراهت داشته باشند. همانا نماز، عبادت، حیات و ممات من از خدا و برای خداست، شریکی برای او نیست من به این دستور امر شده‌ام و تسلیم خداوند هستم.‌ای پسرم، حسن! تو و همه فرزندان و اهل بیتم و هر کس را که این نامه به او برسد به امور زیر توصیه و سفارش می‌‌کنم:  هرگز تقوای الهی را از یاد نبرید، کوشش کنید تا دم مرگ بر دین خدا باقی بمانید.
 همه با هم به ریسمان خدا چنگ زنید و بر اساس ایمان به خدا متحد باشید و از هم جدا نشوید، همانا از پیغمبر خدا شنیدم که می‌‌فرمود: اصلاحِ میان مردم از نماز و روزه دائم افضل است و چیزی که دین را محو و نابود می‌‌کند فساد و اختلاف است ولاحَولَ ولاقُوَّه إلّابِاللَّهِ العلی العظیم. ارحام و خویشاوندان را از یاد نبرید، صله رحم کنید که صله رحم حساب انسان را نزد خدا آسان می‌‌کند.
 خدا را، خدا را! درباره «یتیمان»، مبادا گرسنه و بی‌‌سرپرست بمانند.
 خدا را، خدا را! درباره «همسایگان» با آنان خوش‌رفتاری کنید، پیغمبر آن قدر در مورد همسایه سفارش کرد که ما گمان کردیم می‌‌خواهد آنها را در ارث شریک کند.

آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/6781/11/467304/0