printlogo


درسگفتارهای منتشر نشده شهید آیت الله دکتر بهشتی-1
ماه رمضان ماه مراقبه و خودسازی



یکی از موارد مناسب برای تبریک، حلول ماه مبارک رمضان است. متأسفانه در میان ما کمتر معمول است آغاز این ماه مبارک را به یکدیگر تبریک بگوییم. ولی در جامعه بزرگ اسلامی خوشبختانه این سنت هست و به مناسبت آغاز رمضان، همچون یک عید بزرگ، اوراق تبریک برای یکدیگر می‌فرستند، در برخوردها هم به یکدیگر تبریک می‌گویند. جالب اینجاست که عبارت «ماه مبارک»، بدون «رمضان»، در میان ما از قدیم معمول بوده، اما فراموش کرده‌ایم که «مبارک» و «تبریک» از یک ریشه است. اگر ماه «مبارک» است، حلولش و آغازش «تبریک» هم دارد. به هر حال شروع این ماه پر ارج را به همه دوستان تبریک می‌گویم. امیدوارم ماه پر برکتی برای همه ما باشد. بزرگ‌ترین برکتش، پیراستن و دور کردن یا کاستن آلودگی‌ها از جانمان و از خلقیاتمان است. اگر ماه رمضان بیاید و بگذرد و اخلاق ما همان اخلاق ناپسندی باشد که داشتیم، ماه کم‌برکتی برای ما بوده است. از بزرگ‌ترین برکت این ماه غفلت نکنیم؛ برکتی که با توجه، هوشیاری، سعی و کوشش ما به‌دست می‌آید. هرچند نمی‌دانم چرا متأسفانه ما این‌طور بار آمده‌ایم که همیشه جویای برکت‌های بی‌تلاش و بی‌کوشش هستیم و با این گرایش غلطی که در مورد برکت و برکت دادن خدا در فکرمان به وجود آمده است، از خیلی از برکات الهی محروم می‌مانیم. این ماه باید برای همه ما، ماه «مراقبه»، مواظب خود بودن و به حساب خود رسیدن باشد. سحرها که شاید به انگیزه غذا خوردن و سحری خوردن و شاید هم به انگیزه‌هایی بالاتر از آن و به هر حال برطبق اجبار یا عادت بیدار هستیم، فرصتی است که بیش از ایام سال به خودمان برسیم. روزها به جای ساعت ناهار که غذا می‌خوردیم، درصدد باشیم غذای روحی بیشتری کسب کنیم و این غذای روحی، حسابرسی خودمان باشد. من توصیه نمی‌کنم که این حسابرسی‌ها شدید باشد، چون تب تند، زود عرقش درمی‌آید. ولی توصیه می‌کنم که این حسابرسی اجمالاً در کار باشد و مراقبت ما از خودمان در رمضان و غیررمضان فرق بکند. باز معنی این مطلب این نیست که در غیر ماه رمضان، یازده ماه را در غفلت بگذرانیم به امید اینکه ماه رمضان هوشیار بمانیم. نه، همیشه در برنامه‌های گوناگون زندگی، ایام و ساعت‌هایی، به برخی از برنامه‌ها، بیشتر ارتباط پیدا می‌کند. مثلاً با اینکه انسان هر روز خوب است خود را و خانه خود را تمیز کند و به نظافت لباس و لوازم کار بپردازد، طبعاً جمعه‌ها و روزهای تعطیل، فرصت بیشتری است که مقدار بیشتری به تنظیف خودمان، خانه‌مان، لوازم زندگی‌مان بپردازیم. پرداختن روز جمعه به نظافت، معنایش این نیست که روزهای دیگر به کلی از نظافت غافل می‌مانیم. معنایش این است که آنچه درباب نظافت، در جریان زندگی روزمره به آن نمی‌رسیم روز جمعه تدارک کنیم. در این مورد هم که عرض می‌شود در ماه رمضان مراقب خویشتن باشیم و برایمان ماه مراقبه باشد، هرگز به این معنی نیست که در ایام سال حق داریم به کلی از وضع خود غافل بمانیم و در غفلت به سر ببریم، بلکه معنایش این است که چون ممکن است زندگی سالانه فرصت‌های رسیدن به خود را به اندازه کافی در اختیارمان نگذارد، این ماه را به رسیدگی بیشتر به خودمان اختصاص بدهیم، تا برایمان ماهی «مبارک» و پربرکت باشد.

آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/6781/11/467308/0