دگرخوان



یادداشت «مشکل سیاست‌های رسمی»
عباس عبدی
نخستین مشکل سیاست صفر و یک یا ایدئولوژیک کردن سیاست است... به‌ نظر من در سوریه باید منافع همه کشورهای دیگر نیز به رسمیت شناخته می‌شد و ایران از ابتدا در پی تفاهم می‌بود، هرچند طرف مقابل قصد جنگ داخلی داشت، ولی صادقانه باید گفت که بنده به‌عنوان یک ناظر، اصلاً متوجه نمی‌شوم که اهداف سیاسی ایران در سوریه چگونه تعریف می‌شود تا از آن دفاع یا آن را نقد کنم. ایران باید با روسیه و ترکیه برنامه جامعی را در مورد سوریه به توافق می‌رسیدند، ولی هیچ بازتابی از طرح مشترک برای حل‌وفصل امور دیده نمی‌شود... مشکل دوم، ساختار محدود و بسته بودن مجموعه تصمیم‌گیری است. البته در همه جای دنیا، به هر حال تعداد تصمیم‌گیران محدود است، ولی نقد و ارزیابی سیاست‌ها در سطح رسانه‌ها یا در سطح اتاق‌های فکر انجام و منتشر می‌شود. به هر حال اگر کسی مخالف حضور منطقه‌ای ایران است باید بتواند حرف خود را به‌صورت رسمی بزند. طبیعی است که موافقان نیز پاسخ او را خواهند داد ولی هنگامی که مانع از بیان آزاد و رسمی نظرات افراد و منتقدان شویم و اجازه ندهیم که نظرات آنان نیز شنیده شود، در این صورت، ممکن است در کوتاه‌مدت مواجه با مخالفت نشویم، ولی روزی که سیاست‌ها دچار مشکل شده و در دست‌انداز می‌افتند، فضای عمومی علیه سیاستگذاران می‌شود و حتی نقاط مثبت آن سیاست‌ها نیز دیده نمی‌شود. سیاست ایران در سوریه مصداق این مسأله نیز هست... به‌نظر بنده حضور منطقه‌ای ایران بویژه در سوریه قابل دفاع و پذیرفتنی بود ولی صفر و یک کردن یا ایدئولوژیک کردن آن و نیز ممنوعیت بحث و گفت‌وگو درباره این سیاست‌ها در فضای عمومی و رسانه‌های رسمی، دو مؤلفه اشتباه این سیاست‌ها بود؛ دو مؤلفه‌ای که راه را برای دفاع از حضور نیز مسدود می‌کند.


سرمقاله «نیاز امریکا به مذاکره با ایران»
سیدحسین مرعشی
نکته قابل توجه در سخنان او (ترامپ) این است که علاقه‌مند است با ایران به مذاکره بنشیند، مذاکره‌ای برابر و به نظرم به دور از حضور سران اروپایی، این موضوع از سوی مسئولان باید جدی گرفته شود. البته این پیشنهاد به منزله این نیست که ما باید با امریکا در مورد مسائل هسته‌ای ایران، مذاکره مجدد داشته باشیم زیرا پرونده هسته ای مذاکرات چندجانبه و مهمی را از سرگذرانده و به قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل تبدیل شده است. پس پرونده آن از نظر جمهوری اسلامی بسته شده و دیگر قابل مذاکره مجدد نیست، اما ما می‌توانیم روی نیازهای ترامپ برای گفت‌وگو با ایران حساب باز کرده و در محاسبات و سیاست خارجی کشور این گزینه را لحاظ کنیم... گفت‌وگو با امریکا برای حل مسائل موجود، به معنی عقب‌نشینی ایران با امتیاز دادن به کشور امریکا با ترامپ نیست، بلکه به مثابه پیشگیری از بن‌بستی است که ممکن است در روابط خارجی کشور ایجاد شود. لذا ما می‌توانیم پیشاپیش برای شکستن بن‌بست‌های بین‌المللی برنامه داشته باشیم.ما می‌توانیم با ایجاد یک بلوک قدرتمند در کنار اراده نیرومند اروپا برای دفاع از حیثیت و استقلال خود با امریکا گفت‌گو کنیم.

 
 سرمقاله «همچنان در خماری برجام»، محمد ایمانی
معلوم نیست آقای ظریف سفر اروپایی رفته تا از آنها تضمین بگیرد پای تعهدات ضدتحریمی خود بمانند و با تحریم‌های ثانویه امریکا مخالفت کنند یا بسته پیشنهادی اروپا را که نوعی دیکته تازه و باج‌خواهی نیابتی امریکاست، بپذیرد و با خود به تهران بیاورد! متأسفانه برخی قرائن، ناظر بر احتمال دوم است. اگر اروپایی‌ها در کنار امریکا به جای عذر آوردن و قول جبران، طاقچه بالا می‌گذارند و اجرای تعهد خود را مشروط به شروط و امتیازات جدید می‌کنند، به خاطر پیام‌های ضعفی است که مدام از این طرف منتقل شده است...می‌گویند اگر برجام از بین برود، فروش نفت ما را تحریم می‌کنند و درآمدهای ما پایین می‌آید. مگر سال 90 یا 92 تحریم نبودیم؟ آن زمان دلار چند بود و الان چند است؟ چرا نرخ دلار از 3300 تومان به 6200 تومان صعود کرد؟ دولت ادعا می‌کرد درآمدهایش با برجام دو برابر شد و دو برابر نفت فروخت. از طرف دیگر، قیمت نفت هم که به نسبت سال 92 افزایش یافت و کم نشد. همچنین دولت اعلام می‌کرد تحریم‌های مالی و بانکی برداشته شده و درآمدهای ارزی به کشور می‌آید. با این همه، چرا در سال 96 و 97 که باید میوه برجام را می‌خوردیم، با چالش در بازار ارز و تبعات اقتصادی آن مواجه شدیم؟ مشکل اصلی بیش از آنکه واقعی باشد، روانی و نتیجه مجال دادن به دشمن و بازوهای رسانه‌ای آن برای مهندسی و شرطی‌سازی افکارعمومی و حتی تصورات برخی تصمیم‌سازان و تصمیم‌گیران است.

آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/6782/21/467518/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه
ایران عصر