اندوه دیگری ایران را سوگوار کرد

جان‌های شعله‌ور در سنندج





محسن بوالحسنی
خبرنگار
پاسی از شب گذشته بود که خبری تلخ بسرعت تمام خروجی‌های خبرگزاری‌ها را درنوردید و مردم ایران و خطه‌ کردستان را در شوک و غمی نابهنگام فرو برد. یک تانکر حمل سوخت با اتوبوس مسافربری در ترمینال سنندج برخورد کرد که این تصادف به جان باختن تعدادی از هموطنان‌ عزیزمان منجر شد. چهره‌های فرهنگی هنری بسیاری در واکنش به این خبر تلخ، متن‌ها و دل‌نوشته‌هایی منتشر کردند و به اهل سنندج و کردزبانان غیور تسلیت گفتند و برخی‌شان نیز یک‌بار دیگر به امنیت شهری شهروندان تأکید و تأیید کردند که جان آدمی باارزش است و باید اقداماتی عملی را طراحی کرد تا به هر چه کمتر شدن سوانحی این‌چنین کمک کند. برخی چهره‌های هنری که از همین خطه آمده‌اند و شناس خاص و عام شده‌اند در گفت‌و‌گو با «ایران» همدردی خود را این گونه با هموطنانشان اعلام کرده‌اند:

آزرده‌خاطر و غمگین‌ام
از صبح دیروز که خبر سانحه تلخ تصادف را شنیدم عمیقاً غمگینم. این اتفاق تلخ نه تنها من بلکه همه مردم کردستان را غمگین کرد. من این ضایعه تلخ را از طرف خودم و گروه کامکار‌ها به همشهری‌های عزیزم و تمامی کرد‌ها تسلیت می‌گویم. برای بازماندگان این جان‌باختگان از خداوند طلب صبر و بردباری دارم. امیدوارم که دیگر شاهد چنین فجایع تلخ و جانکاهی نباشیم. من در جریان جزئیات تصادف نیستم، اما انتظار داریم مسئولان دولتی با چاره‌اندیشی برای وضعیت جاده‌ها و ماشین‌ها و مسائل دیگر راه را بر وقوع فاجعه‌ای دیگر ببندند. آمین.

غم‌مباد به آن سوگواران خسته‌جگر
رخدادهایی از این گونه به هیچ گمان رخدادهایی است جان‌خراش، دل‌گزای، اندوه‌بار. رخدادهایی که در آنها کسانی جان گرامی‌شان را از دست می‌دهند اما هنگامی این رخداد‌های دل‌شکن بیش از پیش مایه‌ رنج و آزار و دریغ است که انگیزه و سبب‌ساز آن رخدادهایی نیست که نتوان از روی‌دادنشان پیش‌ گرفت. مانند رخدادهای طبیعی از گونه زمین‌لرزه یا رانش کوه یا سیلاب‌های سترگ؛ رخدادی که به آسانی می‌توانست روی ندهد هنگامی که با چنین زیان و تاوانی هنگفت روی می‌دهد بسیار مایه پژمانی و پشیمانی می‌تواند باشد. رخدادهایی از گونه برخورد دو خودرو اگر رانندگان درست و به آیین، هوشیار و بیدار خودرو را می‌راندند آن برخورد رخ نمی‌داد یا اگر جاده به گونه‌ای نبود که رانندگان را به لغزش و خطا دچار بیاورد. آنچه در سنندج رخ داده از گونه این رخدادهاست که برافزون دریغ انگیز و اندوه‌خیز هستند. چندین تن در برخورد دو خودرو جانشان را از دست داده‌اند اما هم‌اکنون می‌توانستند زنده باشند و در آغوش خانواده خرم و خندان. چند تن درگذشته‌اند اما ده‌ها تن در سوگ نشسته‌اند به رنج و شکنج، به‌ آزار و اندوه دچار آمده‌اند؛ اندوهی که دیری به درازا می‌تواند. من برخود شایسته می‌دانم که این رخداد روانکاه و توان‌فرسا را به بازماندگان، به آن سوگواران خسته‌جگر، غم‌مباد بگویم و از درگاه دارای دادگر شکیبایی و تاب و توان برتافتن این آزمون بزرگ را برایشان آرزو ببرم.

فکری به حال جاده‌ها کنید
من با تمامی روح و جانم به همشهری‌هایم تسلیت می‌گویم. از دیشب که خبر سانحه تصادف را شنیدم زندگی بر من حرام شده است. از همدردی همه مردم ایران و وجدان‌های بیدار و جان‌های آزاده ممنونم؛ اما صرف ابراز همدردی و همدلی مشکلی را حل نمی‌کند. باید برای توسعه راه‌ها فکری اساسی کرد. راه‌های استان کردستان ایمن نیست. با توجه به حجم رفت و آمد‌ها این راه‌ها تکافوی نیاز کنونی آن منطقه نیست. باید متناسب با رفت و آمد‌ها و افزایش شمار ماشین‌های مختلف مسافربری و باربری امکانات جاده‌ای هم گسترش پیدا کند. یکی از مهم‌ترین شاخصه‌های توسعه هر کشوری، برخورداری آن از شبکه‌ها راه‌های ایمن و گسترده است. راه‌ها و جاده‌های کنونی برای پنجاه ، شصت سال پیش است. من نمی‌دانم چرا دولت‌های مختلف راه‌های آن منطقه را گسترش نمی‌دهند؟! باید به جای دامن زدن به اندوه و مدام با تراژدی‌ روبه‌رو شدن، عقل و تدبیر به خرج داد. این اتفاق‌ها تقدیر الهی نیست و ناشی از بی‌مسئولیتی است. تاوان عدم مسئولیت‌پذیری آقایان را مردم بی‌گناه می‌دهند. دولت بیش از آنکه فاجعه‌ای دیگر رقم بخورد، فکری اساسی بکند.

دل درد‌مندمان خون شد
من از وقتی خبر سانحه را شنیدم، بسیار متأثر و غمگین شدم. این اندوه را نمی‌توان با کلام بیان کرد. ‌همدرد غم همشهری‌هایم هستم و به بازماندگان حادثه تسلیت می‌گویم و برای‌شان طلب صبر و برای درگذشتگان طلب آرامش دارم. دل همه ما دائماً دردمند است، این رویداد‌های تلخ هم مزید بر علت ‌شده و بار غم ما سنگین‌‌تر می‌شود. انتظار این است مقامات فکری اساسی بکنند و نه تنها‌ها راه‌های تردد ماشین‌ها و وسایل نقلیه امن نیست، بلکه مسیر‌های دیگر در فرهنگ و اقتصاد و اجتماع هم حال و روز خوشی ندارد. باید فکری اساسی به حال این بد‌حالی‌ها کرد. مسیر‌های جاده‌ای ناامن جان‌ها را تباه می‌کند و مسیر‌های فرهنگی و اجتماعی غیر ایمن هم روح‌ها را به تباهی می‌کشاند.

آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/6824/24/473739/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه