وفاداری والاتر

پرونده لیبی


جیمزکومی
مترجمان: مسعود میرزایی
و بهجت عباسی
نه تنها لیبی درباره روابطش با تیم راسرت دروغ گفته و مدعی شده بود که نام مأمور مخفی را از او شنیده است، بلکه هشت مقام دولت بوش شهادت دادند که با لیبی درباره نام این مأمور گفت‌و‌گو کرده‌اند. شواهد بیشتر فاش کرد که لیبی در اقدامی پیشگیرانه به دستور رئیس جمهوری با خبرنگاران درباره کارمند سیا مذاکره کرده تا جلوی انتقادها از بهانه دولت امریکا در حمله به عراق را بگیرد. معلوم نیست چرا لیبی به‌عنوان وکیلی که فارغ‌التحصیل مدرسه حقوق کلمبیا بود، دروغ گفت. شاید نمی‌خواست تأیید کند که منشأ این افشاگری دفتر رئیس جمهوری بوده است. افشای این مسأله می‌توانست شرمساری سیاسی به بار آورد. شاید نمی‌خواست در مقابل رئیس جمهوری خشمگین امریکا، بوش، تأیید کند که او هم در میان افشاکنندگان بوده است.
سه سال طول کشید تا بررسی‌های فیتزجرالد به مرحله‌ای برسد که لیبی را متهم، محاکمه و به جرم دروغگویی در تحقیقات فدرال، سوگند دروغ و مانع تراشی در اجرای عدالت محکوم کند. خشم هواداران جمهوریخواهان از این بود که می‌گفتند آنها لیبی را محاکمه کردند چون دادستان‌ها نتوانستند جرم اولیه - یعنی افشای نام یک عامل سیا را با آگاهی قبلی از غیرقانونی بودن آن- اثبات کنند. البته این گروه همان جمهوریخواهانی بودند که باور داشتند دروغ‌های بیل کلینتون رئیس جمهوری پیشین امریکا در مورد روابط خارج از عرف با یکی از کارمندانش باید به‌دلیل مانع تراشی در روند اجرای عدالت، حمله به اساس نظام (قضایی) تحت پیگرد قانونی قرار گیرد. دموکرات‌هایی که شش سال قبل به پرونده کلینتون به‌عنوان دروغی احمقانه درباره مسائل جنسی خرده گرفته بودند، در پرونده لیبی فهمیده بودند که وقتی جمهوریخواهان مانع روند اجرای عدالت می‌شوند، عمیقاً به این مسأله بها می‌دهند که نباید جلوی اجرای عدالت را گرفت.
در چند ماه بعدی متوجه شدم که فشارها برای تبعیت از قانون و استثنا قائل شدن در عمل به قانون در شرایط مقتضی و بویژه درباره قوانینی که سد راه اجرای برنامه‌های رئیس جمهوری بود، وسوسه انگیز است. چنین وسوسه‌ای در کنار فوریت موضوع و ماهیت افرادی که رئیس جمهور را احاطه کرده بودند، وضعیت را بدتر می‌کرد. آنها دوراندیش نبودند یا اهمیت کار درست در کشور را بدون توجه به مقتضیات درک نمی‌کردند.
اینها درس‌هایی دردناک و طاقت فرسا در باب اهمیت وفاداری سازمانی نسبت مصلحت اندیشی و سیاسی کاری بود و البته به منزله کسب آمادگی بیشتر برای آینده‌ای بود که هنوز نمی‌توانستم آن را مشاهده کنم.

آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/6848/22/477655/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه
ایران عصر