پیتر سلیمانی‌پور طراح گرافیست و نوازنده سازهای بادی در آرامستان مسیحی‌ها به خاک سپرده شد

با خودش به صلح رسیده بود




مسعود شعاری
آهنگساز
من از سال‌ها پیش در نشست‌ها و دیدار‌های دوستانه، چند باری با پیتر سلیمانی‌پور دیدار داشتم.پیتر در همه این دیدار‌ها بسیار گرم و توأم با آرامش رفتار می‌کرد و انرژی مثبت‌اش کاملاً به دیگران منتقل می شد. ما در این دیدار‌ها از موسیقی و هنر می‌گفتیم. به جرأت می‌‌توان گفت، او در شمار هنرمند‌هایی بود که با خویش و دیگری به صلح رسیده بود. هنرمندی خلاق و آزاده بود و به آزادی اندیشه در عرصه هنر عمیقاً اعتقاد داشت و بازتاب این نگاه را می‌توان در آثارش هم دید. هنر را زبانی برای پیوندهای انسانی می‌دانست و در زندگی و آثارش این دیدگاه را دنبال می‌کرد. او موسیقی را برای آن حالت درونی و معنوی‌اش می‌خواست و برخلاف بسیاری که بیشتر اهل خود‌نمایی و نمایش هستند؛ او چندان در پی تبلیغات و مطرح کردن خودش نبود و وجوه معنوی موسیقی برایش بسیار اهمیت داشت و این حس تعالی و نگاه معنوی در زندگی‌اش جاری بود. پیتر سلیمانی‌پور، ساز‌های مختلفی را می‌نواخت و درک خوبی از موسیقی‌ ملل داشت و همین‌طور اشراف خوبی به موسیقی جز داشت. سلیقه موسیقی مان به هم شباهت داشت و من کار‌هایش را دنبال می‌کردم و اجراهایش را گوش می‌دادم. او گرچه بر تکنیک‌ها مسلط بود، اما چندان در بند تکنیک نبود و بیشتر متأثر از حس و عاطفه کار می‌کرد و برای همین کارهایش بسیار عاطفی و تأثیر‌گذار است. پیتر یک نوازنده بسیار خوب بود. درگذشت او را به خانواده‌اش و جامعه موسیقی تسلیت می‌گویم. یادش گرامی

آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/6874/24/481726/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه