باز باران است





محمدهاشم اکبریانی
نویسنده و روزنامه‌نگار
برخی کتاب‌ها آنقدر خواندنی و ارزشمندند که می‌توان بارها و بارها به سراغ آنها رفت و هرمرتبه هم نکات تازه‌ای در آنها یافت. عجایب نامه (عجایب المخلوقات و غرایب الموجودات) نوشته «محمدابن محمود همدانی» که به گمانم بهترین ویرایش و تصحیح آن را «جعفر مدرس صادقی» انجام داده هم از آن جمله است که به شخصه بهره بسیاری در نوشتن از آن برده‌ام. کتاب به ظاهر اثر داستانی نیست اما نوع روایت آن به گونه‌ای است که از همان جذابیت‌ها برخوردار است، به‌عنوان نمونه وقتی می‌خوانید که مردم فلان سرزمین سنگ می‌خورند به خواندن باقی مطالب آن هم علاقه‌مند می‌شوید؛ البته عجایبی که در این کتاب آمده تنها به انسان‌ها محدود نمی‌شود و شامل همه موجودات یا حتی چیزایی است که دراین دنیا وجود دارد. برای مردم عامی این کتاب می‌تواند اثری بسیار سرگرم‌کننده و برای اهالی فرهنگ هم راهی برای آشنایی با فرهنگ و تفکر گذشتگانمان باشد. 
پیشنهاد دیگرم «داستان هزار و یک شب» است، هرچند که به نظر می‌رسد هدف مؤلفان این اثر بیش از همه سرگرم کردن خوانندگان آن بوده اما نمی‌توان منکر پیام‌هایی شد که به شکلی غیرمستقیم به مخاطبان منتقل می‌شود، درست برخلاف حکایت‌های گلستان که خواننده با اندرزهایی مستقیم روبه‌رو می‌شود. 
درلابه لای ماجراها و داستان های «هزار و یک شب» مخاطب با نوع تازه‌ای از نگاه به جهان روبه‌رو می‌شود که یافته‌ای ارزشمند به حساب می‌آید. از آنجایی که علاقه مندی‌ام در حوزه کتاب به آثار ادبی کلاسیک است، کتاب دیگری در همین بخش معرفی می‌کنم که «تذکره الاولیا» است، شما وقتی با قلم بسیار شیرین عطار با زندگی عرفا آشنا می‌شوید به آرامش خوبی در مواجهه با مشکلات روزگار امروز می‌رسید. این چند کتابی که گفتم شاید از نظر مخاطبان نثرمشکلی داشته باشند اما کافی است چند صفحه آنها را بخوانند تا به زبانشان عادت کنند، بنابراین آنها را حتی به افرادی که چندان اهل مطالعه نیستند و بتازگی به دنیای کتابخوانی قدم گذاشته‌اند هم پیشنهاد می‌دهم. 
از این کتاب‌ها که بگذریم در حال حاضر مشغول خواندن رمان «در تو در تو»  از «آلن رب گریه» به ترجمه بسیار خوب منوچهر بدیعی هستم، البته برخلاف چند کتاب قبلی گمان می‌کنم خواندن این رمان قدری سخت باشد، نمی‌خواهم بگویم این کتاب مناسب طبقه نخبه است، چراکه ممکن است حتی برخی از آنها هم قادر به مطالعه‌اش نباشند، در خاطرم هست گاهی از همان دوستان طبقه موسوم به نخبه هم شنیده‌ام که نتوانسته‌اند رمان «صد سال تنهایی» مارکز را یا«بوف کور» صادق هدایت را تا آخر بخوانند و درک کنند. 
ویژگی بسیار جالب رمان «در تو در تو» توصیف‌های بسیار ریز و جالبی است که از همه چیز ارائه می‌دهد و در نهایت هم بسیار ماهرانه آنها را به هم پیوند می‌دهد.

آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/6941/13/492230/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه
ایران عصر