قلاب ماهیان‌ چموش رسانه‌‌زده




برای من عادت سریال‌بینی از قصه‌های جزیره شروع شد؛ از روزهایی که لذت بزرگ شدن با فیلیستی و سیسیلی و بقیه بچه‌های آن جزیره زنده، من را از زندگی سرشار می‌کرد. از زمانی که جهانِ زیست دیگرانی از یک جای دیگر کره خاکی- که هیچ هم شبیه زندگی ما نبود- بدون هیچ تعارف و واسطه‌ای وارد زندگی و عادت‌هایم شد و شخصیت‌های داستان شده بودند مثل پسرخاله‌ها و دخترخاله‌های راه دوری که هر هفته سر یک ساعت به دیدنم می‌آمدند و اتفاقاتی را که از سر گذرانده‌اند  برایم تعریف می‌کردند. این خیلی شبیه زندگی بود. خود زندگی بود و بعدها که یکی از فن‌های جدی سریال‌های مهم جهان شدم بیشتر فهمیدم که به تعداد سریال‌هایی که دیده‌ام، زندگی‌ کرده‌ام: یک بار با چند نفر در یک جزیره بی‌نام و نشان گیر کرده‌ام، یک بار زندانی شدم و از زندان فرار کرده‌ام، یک بار ندیمه‌ای شده‌ام که در سیستمی ضد زن ولی مذهبی در ینگه دنیا-امریکا- مورد سوءاستفاده حاکمان قرار گرفته‌ است و خدا می‌داند که چه زندگی‌هایی کرده‌ام.  در کل جهان سریال‌دیدن حالا مهم‌ترین ابزار سرگرمی و گذراندن اوقات فراغت است. مردم چیزهای دیداری دیگر را به نفع سریال‌بینی‌ کنار گذاشته‌اند و صنعت سریال‌سازی هم بخوبی توانسته نبض سلیقه مردم را به دست بگیرد و میخ خود را در زمین مخاطب محکم بکوبد. در گزارشی که نتفلیکس، یکی از بزرگترین شرکت‌های ساخت سریال‌ در جهان، سال 2017 منتشر کرده نوشته شده که این کمپانی با بررسی و تحلیل انتخاب‌های مشتریان خود توانسته ۲۰۰۰ گروه سلیقه را شناسایی کند. این عدد و البته تلاش برای رسیدن به این عدد، می‌تواند نوید‌بخش دوره‌ای جدید از رابطه مخاطب با رسانه باشد. چیزی که در فصل آخر سریال «بلک میرور» یا همان آینه سیاه به اوج خود رسیده و سازندگان این سریال در یک اقدام عجیب و جذاب، پایان‌بندی تعاملی را برای این سریال به پایان‌بندی تحمیلی از سمت نویسنده و کارگردان ترجیح دادند. به این صورت که قسمت جدید این سریال، چند پایان متفاوت دارد و بیننده می‌تواند انتخاب کند که می‌خواهد کدام پایان را ببیند. یعنی مثل یک بازی کامپیوتری خط داستان را خود مخاطب انتخاب می‌کند و در هر سکانس از بیننده سؤال می‌شود که کاراکتر اصلی چه تصمیمی بگیرد؟
 سریال‌ها حالا دیگر فقط گوشه‌ای از ذهن ما را اشغال نکرده‌اند مثل یک عادت یا وقت‌گذرانی. حالا صنعت سریال‌سازی ارتباطات آیینی را به خدمت خود گرفته و با سرعت هرچه تمام‌تر برای تصرف ما آمده‌اند، برای کشاندن مخاطب در آیین برگزاری جهانی به نام سریال و پایشان را چند قدمی جلوتر گذاشته‌اند. حالا نیاز به یارگیری از میان مخاطبان دارند. قلاب‌شان خیلی وقت است ماهیان چموش رسانه‌زده را به دام نمی‌اندازد و طرحی انداخته که خود ماهی‌ها درگیر در فضای مجاز آنها شوند. جایی که مرز باریک خیال و واقعیت را در هم می‌شکند. جایی که اسمش تجربه است و هر چه قدر که تجربه واقعی‌تری برای انسان مجازی قرن بیست و یکم بسازی، محبوب‌تری.

آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/6971/10/496918/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه
ایران عصر