افشین هاشمی،  بازیگر سینما و تلویزیون  پیشنهادهایی برای فیلم، تئاتر و کتاب دارد

محاکمه، دروغ و مردی به نام اوِه





فیلمی که دوست دارم در اینجا به خوانندگان پیشنهاد کنم، محاکمه، ساخته اورسون ولز است. فیلمی که ولز آن را براساس رمان مشهور محاکمه نوشته فرانتس کافکا ساخته است. اگرچه فیلم محصول سال ۱۹۶۲است اما ویژگی‌هایی دارد که هنوز از بسیاری جهات فیلمی دیدنی و تازه محسوب می‌شود. فیلمی جسور در ساختار که هنوز کم‌نظیر است. این فیلم 118 دقیقه‌ای که محصول سه کشور فرانسه، ایتالیا و آلمان است، جدای از ساختار کم‌نظیرش، به‌لحاظ محتوایی هم هنوز جذاب است. همان‌طور که خود داستان محاکمه اثر فرانتس کافکا هنوز جذابیت دارد و خوانده می‌شود. در اوج نظام استودیویی و آثار قصه‌پرداز هالیوودی، ساختن فیلمی کابوس‌گون جرأتی می‌خواهد که افراد معدودی دارند و اورسن ولز یکی از آن معدود افراد است. قاب‌های کاملاً نامتعارف، میزانسن‌ها و ترکیب صحنه‌های آن - به گمانم حتی امروز، با این‌همه امکانات تکنولوژیک - اگر نگویم نایاب، قطعاً کم‌یاب است. در این فیلم آنتونی پرکینز، ژن مورو، اورسون ولز، رومی اشنایدر، آکیم تامیروف، السا مارتینلی و جس هان بازی می‌کنند. من تماشای فیلم «محاکمه» اورسون ولز را به تمام فیلمسازان نوگرا پیشنهاد می‌کنم. گرچه شاید خیلی از آنها پیشتر این فیلم را دیده‌ باشند اما به‌نظرم دیدن دوباره این فیلم و البته هرازگاهی مرور آثار کلاسیک و بررسی تجربه‌گرایی‌های نسل‌های پیشین، می‌تواند به ایده‌هایی تازه برای تجربه‌های امروزمان بینجامد.
 برای کتاب «دروغ» اثر فلوریان زلر را پیشنهاد می‌کنم. درامی جذاب که طنزی در زیرمتن دارد. این نمایشنامه به‌ روابط دو زوج با هم از منظری جذاب می‌پردازد و تم مرکزی آن تخیل خیانت است. این اثر با نگاهی مفرح به موضوع پرداخته و این نگاه جذابش کرده است. تقابل زوجین که این روزها در فیلم‌های ما هم خیلی متداول شده، در این اثر هم هست و از این نظر علاوه بر کتابخوان‌ها، برای علاقه‌مندان فیلم‌های ایرانی هم می‌تواند پیشنهاد خوبی جهت مطالعه باشد. این کتاب با ترجمه محمود گودرزی از نشر علمی فرهنگی زیر نظر ساناز فلاح‌فرد - مترجم فعال در ترجمه‌های ادبیات فرانسه- منتشر شده است.
تئاتری که اخیراً دیدم و نظرم را جلب کرد «مردی به‌ نام اوه» است. اجرایی جذاب، خوش‌ریتم و مفرح، پر از خیال‌انگیزی و شوخی با بازی‌های خوب که تماشاچی بدون خستگی تا پایان آن را دنبال می‌کند. گرچه اسلامیر مروژک نمایشنامه‌نویسِ موردِ علاقه‌ام نیست و اگر به بی‌خردی و درک پایین متهم نشوم، حتی می‌گویم آثارش اصلاً خواندنی و جذاب نیست. در حالی که اجرای جذابِ گروه باعث می‌شود حتی فکر کنیم نمایشنامه مروژک چقدر بامزه است! و این به نظر من بی‌تردید برآمده از اجراست و نه متن! «مردی به‌ نام اوه» از آن تئاترهایی است که پیشنهاد می‌کنم به دیدنش بروند.


آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/6971/12/496926/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه
ایران عصر