40 روز از خاموشی ملانصرالدین طنزایران گذشت

تلخی برای خودش، شیرینی برای مردم




رؤیا صدر
طنزپرداز 
و پژوهشگر
این‌بار نوبت ابوالفضل زرویی نصرآباد بود که چهل روز پیش با مرگ نابهنگامش فعل «رفتن» را -که این سال‌ها مدام از سوی اهالی طنز تکرار شده- صرف کند و جامعه ادبی ما را دریغاگوی یکی از چهره‌های بی‌بدیل طنز معاصر سازد. زروئی هنگام مرگ فقط 49 سال داشت. او از پایه‌های طنز امروز بود و امتزاج چند ویژگی از او در طنز ما چهره‌ای منحصر به فرد، ممتاز و متمایز ساخته بود. تسلط استادانه‌ زرویی بر ادبیات فارسی به او امکان خلق آثاری ماندگار و از نظر ساختاری محکم داده‌بود. او که در نوزده‌سالگی فعالیت حرفه‌ای‌اش را از مجله خورجین آغاز کرده‌بود و از ابتدای تأسیس گل‌آقا با این نشریه همکاری داشت چنان استعدادی از خود نشان داد که در مدت کوتاهی به یکی از معروف‌ترین چهره‌های طنز معاصر بدل شد. زمانی مرحوم صابری (گل‌آقا) در پاسخ به این سؤال که: «چشم امیدتان در طنز به کیست؟» از ابوالفضل زرویی 23 ساله نام برده بود که آن‌زمان با امضای ملانصرالدین ستون «تذکره‌المقامات» را درمجله گل‌آقا می‌نوشت که نقیضه‌ای بر تذکره‌الاولیای عطار بود.
او با این ستون قالبی ادبی را در طنز ارائه داده بود که اکنون هم بعد از گذشت چند دهه همچنان مورد اقبال و استفاده است. زرویی در مدت فعالیت حرفه‌ای‌اش برای نشریات و روزنامه‌های مختلف شعر نو و کلاسیک سرود، داستان، حکایت و خاطره نوشت، قالب‌های مختلف ادبی را در نظم و نثر آزمود و در هر کدام آثاری ماندگار خلق کرد که از تسلط استادانه او بر ادبیات کلاسیک و مدرن حکایت می‌کند. نوشتن روزانه شعر طنز در روزنامه همشهری نشان از جوشش ذوق و توان ادبی بالای او داشت. در سال‌های دهه هشتاد با نوشتن اشعار «با معرفت‌های عالم» زبان محاوره امروز را وارد شعر کلاسیک کرد، با چنان استحکام ساختاری که مخاطب را به شعف و تحسین وامی‌دارد. در کنار نگارش طنز، زرویی پایه‌گذار برخی از اثرگذارترین جریانات طنز امروز ما بود. 
او با پایه‌گذاری دفتر طنز حوزه هنری و تشکیل محافل و شب‌های شعر طنز به تربیت و معرفی نسلی از طنزپردازان و طنزنویسان پرداخت که هم‌اکنون برخی از آن‌ها در زمره چهره‌‌های مؤثر طنز امروز ما به شمار می‌آیند. 
در کنار اینها طنز زرویی یگانه و خاص بود. نگاه او به طنز و رسالت آن برخاسته از مکتب گل‌آقا بود که در آن طنز، ژانری هنری و ادبی فراتر از جنجال‌های غوغامداران است، از تندی و خشم دور است و در آن اصلاحگری و شفقت حرف اصلی را می‌زند؛ طنزی که در آثار محکم و استوار و ماندگار زرویی با وجود شیرینی ظاهری، در عمق خود به تلخی می‌رسد تا بازگو کننده دنیای درون آدم نازنینی باشد که تلخی‌های زندگی امانش را بریده و تلخکامش کرده ولی برای مردم و مخاطبانش عشق، شیرینی و زیبایی می‌خواهد.

آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/6971/24/497012/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه
ایران عصر