یگانه بودند و هیچ کم نداشتند٭








حمیدرضا محمدی
«صفت کسی که به همه زبان‌ها ستوده باشد و به همه ملت‌ها مقبول، که تواند گفت؟»
 عطار نیشابوری ، تذکرة‌الاولیاء، ذکر امام ابوحنیفه  
از سال 1397، فقط شش روز مانده و این یعنی 144 ساعت و 28دقیقه  دیگر تمام می‌شود و ما می‌مانیم و کوله‌باری از خاطرات. خاطراتِ خوب و بدی که لحظه‌ لحظه‌اش با بندبندِ جسم‌مان و جز‌ء جزء روح‌مان درهم تنیده شده است. رخدادهایی که حالا یا در قاب عکس یا در دفترچه روزنوشت هریک از ما جا خوش کرده است. اما شاید اگرچه اتفاقات را بتوان بلع و هضم کرد، رفتن آدم‌ها را هیچ‌یک از ما باور نکند. این را، آنهایی که با پدر یا مادر خود - که درجه یک‌ترین اعضای خانواده درجه یک ما هستند - وداع کرده‌اند، بیشتر و بهتر درک و فهم کنند. آنها اگرچه رفته‌اند، اما برایمان جای‌شان خالی است. و حالا این را تعمیم دهید به کسانی که سال‌های سال برای‌مان خاطره ساختند و در خاطرمان رفتند. آنها که نویسنده بودند، نوشتند و خاطره ساختند، آنها که موسیقیدان بودند، موسیقی آفریدند و خاطره ساختند، آنها که مجری و بازیگر و فلیمبردار و عکاس و کارگردان بودند، با قاب‌هایشان، خاطره ساختند، آنها که نقاش بودند و مجسمه‌ساز، با کارهای تصویری و حجمی‌شان، کاری کردند که خاطره‎هایمان افزون شود، آنها که در عرصه های علمی و شاخه‌های گوناگون پژوهشی کار کردند، هم به نوعی برایمان خاطره آفریدند. حالا اما در این لحظات، باید قدرشان را دانست و یادشان کرد، حالا که اسیر خاک شده‌اند، چون شاید تنها کار ما این باشد، که نگذاریم قول معروفِ خاک سردی می‌آورد، میانِ ما و آنان فاصله اندازد.سنت هرساله روزنامه ایران، در ارج و اجرگذاری به مفاخر درگذشته سال‌جاری خورشیدی، امسال نیز تداوم یافت که خوش‌رسمی است. به طریق معهود، به سراغ 20 چهره برجسته از دست داده امسال رفتیم و صد دریغ و هزارافسوس، که امسال، آنقدر چهره نامی از این جهان فانی به آن جهان باقی پر کشید که یک حساب سرانگشتی، عدد حیرت‌انگیز حدود 70 نفر را نشان می‌دهد، و بر ما ببخشید، اگر تنها از این نام‌ها که خواهید دید و درباره‌شان خواهید خواند، یاد کردیم که دست‌مان کوتاه و خرما بر نخیل. هدف، نیل به یادکرد بود که حالا مصادف شده است با آخرین پنجشنبه سال. نخواستیم کام‌تان تلخ‌ شود، که ازقضا خیلی‌هایشان، شادترین مردمان در روزگار زیسته خود بودند و چه خجسته خواهد بود، این‌گونه به استقبال سال 1398 رفتن.
*وام‌گرفته از شعر «در آستانه» سروده احمد شاملو




آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/7022/11/504717/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه
ایران عصر