درباره عباس عطار(1323 -5 اردیبهشت 1397)

یادگار‌های ایام ماندگار




علی غرضی
خبرنگار
من دنیا را سیاه و سفید می‌بینم و گرفتن عکس‌های سیاه و سفید به من کمک می‌کند تا بر واقعیت مستولی شوم.
اهل بلوچستان بود، انتهای ایران، خاش اما خود را بالا برد و بالا برد تا به ابتدا رسید، به قله و استاد شد در رشته خود، عکاسی. چنان شیفته عکس و عکاسی بود که می‌گویند وقتی در 10 سالگی، به‌همراه خانواده‌اش از ایران مهاجرت کرد، دوربین آویزان از گردنش بود. از آنجا که علاقه‌ای نداشت درباره زندگی شخصی‌اش سخن بگوید، کسی نمی‌داند خانواده‌ او چگونه سر از الجزایر درآوردند اما او از همان زمان، ولو به شکل ابتدایی، عکاسی را شروع کرد که در نهایت، به مجموعه‌ای از عکس‌های انقلاب الجزایر در اوایل دهه 1960بدل شد.
 او اما در همان جوانی، عکاسی را ادامه داد و پایش به نبرد آزادیبخش ایرلند شمالی در اواخر همان دهه، مبارزات ضد آپارتاید در آفریقای جنوبی و بعد، انقلاب اسلامی ایران، هر دو در اواخر دهه 1970 باز شد. «عباس عطار»، آدمی نبود که یک دم آرام بگیرد. دوست داشت همه جا باشد و از همه جا عکس بگیرد. هم به ناحیه بیافرا در نیجریه رفت که صحنه درگیری‌های خونین بود، هم به بنگلادش و پاکستان و افغانستان و ویتنام که هریک از آنها به سبب التهابات داخلی، آبستن حوادث گوناگون بودند. او که دیگر ساکن پاریس شده بود، در سه مقطع زمانی 1350 تا 1356، 1357 تا 1359 و 1376 به ایران آمد.
در بازه زمانی اول، روند صنعتی شدن را دید و در سفرهایی هم با امیرعباس هویدا همراه شد، دیگر بار هم از انقلاب ایران، عکس بسیار گرفت و هم به محله دروازه غار رفت و سفر آخرش هم مصادف شد با تحولات عمیق سیاسی و اجتماعی در ایران. او در سال 1985، به عضویت در آژانس خبری مگنوم درآمد و از قضا، 13 سال بعد، رئیس دوره‌ای آن برای سه سال هم شد. او که دوست داشت تنها «عباس» صدایش کنند، اگرچه در دهه هشتاد میلادی، مدتی به مکزیک رفت و زندگی اجتماعی مردم آنجا را روایت کرد و بعد به کوبا و شیلی و برزیل هم رفت، اما همچنان به‌دنبال ثبت دشوارترین روزهای تاریخ هم بود و آن زمان که عراق میزبان سربازان امریکایی شد، خود را به آنجا رساند و جز در فلسطین نیز، از ساخت دیوار حائل عکس گرفت.
با این حال، او هم در کارنامه‌اش عکاسی از بوکس محمدعلی کلی و جورج فورمن را دارد و هم پشت صحنه «طعم گیلاسِ عباس کیارستمی» و حتی این اواخر، «گذشته» اصغر فرهادی.
 عباس عطار همه دنیا را درنوردید و البته شاید ماندگارترین آثارش، کارهایی بود که درباره اسلام و مسیحیت انجام داد.«توماس دورزاک»، رئیس کنونی آژانس عکس مگنوم، پس از مرگ او، درباره‌اش گفت: «او یکی از ستون‌های مگنوم و پدرخوانده‌ای برای نسل جوان عکاسان ما بود.»


آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/7022/11/504720/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه
ایران عصر