پیتر فاره‌لی؛ کمدی‌ساز دراماتیک و سطحی بین ژرف‌نگر!





وصال روحانی
مترجم
پیتر فاره‌لی هنرمند 63 ساله متولد شهر فینیکس ویل در ایالت پنسیلوانیای امریکا بیشتر به‌خاطر کمدی‌ها و کمدی- رمانتیک‌های اغلب سطحی اش که همراه با برادرش بابی‌ فاره‌لی ساخته، معروف است. همین هم جای تعجب دارد که چطور با ارائه یکی از بهترین‌درام‌های 2018 به‌نام «کتاب سبز» اسکار برترین فیلم سال را ربوده است.
فاره لی که اسکار برترین سناریوی اوریژینال امسال را تصاحب کرد، در این فیلم بخوبی توانسته است داستان زندگی واقعی و تلخ دان شرلی پیانیست سیاهپوست و مطرح امریکایی را که توسط نیک واله‌لونگا، برایان هیز و خودش و براساس مصاحبه‌هایی با شرلی و پدر وی نوشته شده، به تصویر بکشد.
در فیلم، شرلی در سال 1962 برای کنسرت‌هایی که می‌خواهد در برخی ایالات جنوبی امریکا برگزار کند، یک راننده سفیدپوست ایتالیایی‌تبار را که سابقه بزهکاری هم دارد و نامش تونی واله‌لونگا است استخدام می‌کند و طی سفر از بروشوری به‌نام کتاب سبز استفاده می‌کند. این کتاب به نوعی «راهنمای سیاهان» است تا سیاهپوستان بر اساس آن بتوانند برای اقامت شبانه و صرف غذا به هتل‌ها و رستوران‌های خاص سیاهان بروند. در آن سال‌ها سایر اماکن به سبب رنگین‌پوست بودن آنها از سرو غذا و اجاره اتاق به آنان خودداری می‌کردند. با اینکه بازی‌های درخشان ماهرشالا علی که نقش دان شرلی را ایفا کرد و اسکار نقش دوم مرد را گرفت و ویگومورتنسن که در قالب تونی واله لونگا فرو رفت و کاندیدای اسکار نقش اول شد (و البته به آن نرسید) در تجلی «کتاب سبز» سهم ویژه‌ای دارد اما همه بکر بودن این فیلم و ایده‌های آن از درون فکر پیتر فاره‌لی بیرون می‌آید که این بار بدون کمک برادرش به میدان آمده و بخوبی توانسته است تبعیض‌نژادی وسیع جاری در امریکا را که اینک هم جریان دارد، به‌نمایش بگذارد. فاره‌لی پیش از رویکرد به این موضوع خطیر با همراهی برادرش فیلم‌های کمدی موفقی مانند «گیج و گیج‌تر» را در سال 1994، «من، خودم و ایرنه» را در سال 2000، «Shallow Hal» در سال 2001، «متمرکز بر تو» را در سال 2003، «پسرک قلب شکسته» را به سال 2007 و بازسازی آثار کلاسیک «سه نخاله» را در سال 2012 عرضه کند و با گرد آوردن دوباره جیم‌کری و جف دانیلز قسمت دوم «گیج و گیج‌تر» را نیز به سال 2014 اکران کند اما در هرحال سینماگر و ابتدا سناریست و سپس کارگردان شدن او جای تعجب داشت زیرا که پدر و مادرش هر دو به حرفه پزشکی اشتغال داشتند و او از درون یک خانواده علم دوست می‌آمد. عشق به کارهای هنری او را واداشت تا با ترک شغل روزانه‌اش به ایالت ماساچوست برود و ضمن گارسونی در رستورانی در آنجا با یک استاد در حرفه نویسندگی طرح دوستی بریزد و از طریق وی به نویسندگی و در نهایت ارائه کارهای مختلف هنری و بویژه سینمایی کشیده شود. وقتی اولین سناریوهای او توسط چند استودیو خریداری شد، فاره لی دریافت که جای پایش در این حرفه محکم شده است و این شروع مانورهای وی و برادرش بابی در عرصه سینما بود.
همین حالا نیز پیتر فاره‌لی مدعی است که با «کتاب سبز» قصد شروع یک مانور سیاسی بزرگ را نداشته و فقط قصد داشته تا با این فیلم مردم را به سوی عشق و دوستی سوق دهد تا کینه‌های نژادی و عداوت‌های گروهی را کنار بگذارند. در هر حال شکی نیست که فاره‌لی مراحل طولانی تبدیل شدن از یک کمدی‌ساز سطحی به یک درام‌ساز اصیل و ژرف‌بین را به شکلی بالنسبه سریع و استادانه طی کرده و این روزها بر تارک هنر هفتم نشسته است. با این مقدمات و عمق فکر و دید قوی است که «کتاب سبز» امسال کاندیدای کسب جایزه بافتا (اسکار بریتانیا) و جایزه گولدن گلوب بهترین سناریوی سال شد و به لطف جوایز صید شده توسط دیگو مورتنسن و ماهر شالاعلی و شماری دیگر از اعضای تولید فیلم، انبانی از جوایز دیگر را هم ازآن خود کرد.

آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/7022/14/504746/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه
ایران عصر