درد دل مردم با جهانگیری در مترو



اما چیزی که مشخص است این است که در شرایط فعلی کشور، با توجه به فاصله غیر قابل انکاری که بین مجموعه مسئولین و مقامات با مردم عادی افتاده است، این دست حضورها و رفتارها می‌تواند منجر به ایجاد تصاویر و تصوراتی مثبت‌تر و امیدبخش‌تر در جامعه شود. همین هم نیاز کشور را به تکرار این نوع رفتارها سبب می‌شود. هر چند شاید در این بین برخی ها نیز با برچسب‌های پوپولیستی با این اقدامات مواجه شوند اما سابقه این نوع رفتارها هم نشان می‌دهد همیشه بازخوردهای مثبت آن به منفی‌اش می‌چربیده.
اسحاق جهانگیری در مجموعه مقامات عالی کشور شاید اولین کسی است که در چندین نوبت با تأکید اعلام کرده هم اکنون دچار فرسایش سرمایه ‌اجتماعی شده‌ایم. سرمایه‌ای که از نظر او مانند نظر بسیاری از جامعه‌شناسان فقدانش می‌تواند خطرساز باشد. حالا خود او می‌تواند آغازگر مجموعه اقدامات نمادینی باشد برای جبران این فرسایش. اقداماتی از جنس نزدیکی و ارتباط بی واسطه‌تر مردم با مسئولین. مانند آنچه دیروز در متروی تهران رخ داد.
تصاویر مخابره شده از چهره‌های خندان شهروندان در کنار جهانگیری و سلفی گرفتن و گپ و گفت با او و قدم زدنش در میان مسافران مترو قطعاً تمام آنچه که زیر پوست جامعه ما از جنس اعتراض و انتقاد و شکایت از وضعیت موجود می‌گذرد، نیست. قطعاً هم کسی توقع ندارد این خنده‌ها و لحظات به عنوان واقعیت موجود جامعه تفسیر شود. اما با همین قطعیت هم نمی‌توان از تزریق حس مثبتی که دیدن این لحظات به شهروندان دست می‌دهد، گذشت. شهروندانی که اندک اندک باور کرده‌اند متروسواری مقامات واقعیتی مربوط به کشورهای اتحادیه اروپا است و در اینجا حتماً یک شیشه دودی ضد گلوله بین آنها و مسئولین لازم است. به همین دلیل جامعه ما اکنون بسی بیش از همه مقاطع قبلی نیازمند ارسال پیام‌ها و ایجاد تصاویر امیدبخش است. تکرار متروسواری مقامات و قدم زدن آنها در میان مردم عادی شاید خیلی از واقعیت‌ها را نتواند به صورت مستقیم تغییر دهد اما بدون شک تأثیری عمیق بر ایجاد این تصویر امیدبخش در جامعه و به وجود آمدن حسی همدلانه‌تر بین شهروندان عادی با مقامات کشور خواهد داشت.  این اقدام جهانگیری دیروز در فضای مجازی هم بازتاب داشت چه آنها که این کار را پسندیده خواندند و چه آنها که آن را مایه طنز و انتقاد قرار دادند.
از جمله یکی از کاربران توئیتر که به گلایه نوشت: «گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من/ آنچه البته به جایی نرسد فریاد است.» این بیت اگر چه حکایتگر فاصله مسئولان با مردم عادی است، اما استمرار آنچه دیروز جهانگیری انجام داد حتماً در شکستن یا تعدیل کردن این قبیل تصورات تأثیرگذار خواهد بود.

آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/7079/2/513519/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه
ایران عصر