کوتاه پیرامون آموزش نمایش ایرانی و...




محمدحسین ناصربخت
قائم مقام دبیر جشنواره نوزدهم نمایش‌های آیینی و سنتی
یکی از دغدغه‌های پژوهشگران عرصه نمایش‌های آیینی و سنتی، همواره آموزش این نحله‌ها بوده است؛ اتفاقی که ضامن حفظ و احیای این نمایش‌ها است و از اهداف مندرج در آیین‌نامه کانون و جشنواره نمایش‌های آیینی و سنتی به شمار می‌آید. اما بدیهی است که این مهم تنها با تکیه بر اعتبارات و امکانات محدود کانون و جشنواره امکان پذیر نیست و بی‌شک باید نهادها و سازمان‌هایی چون دانشکده‌های هنری و مراکز تحت پوشش «وزارت علوم، تحقیقات و فناوری»، «وزارت آموزش و پرورش» و «سازمان میراث فرهنگی و گردشگری» نیز به این عرصه قدم نهند تا با ایجاد رشته دانشگاهی «نمایش ایرانی» در دوره‌های کارشناسی (با هدف تربیت هنرمندان فعال در این عرصه‌ها) و کارشناسی ارشد و دکتری (با اهداف پژوهشی) و همچنین ایجاد کارگاه‌های مهارت آموزی (ذیل فعالیت‌های آموزشی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری) گام‌های اساسی در این راستا برداشته شود.  اما تاکنون نه تنها علی رغم تأکیدات و هشدارهای مکرر پژوهشگران و علاقه‌مندان به فرهنگ نمایشی کهن اقدامات فوق‌الذکر انجام نپذیرفته و هنوز به‌عنوان آرزوهای دست نیافتنی از آنها یاد می‌شود، بلکه اندک فرصت‌های آشنایی با این نمایش‌ها در برنامه‌های درسی رشته نمایش در دهه‌های ۶۰ تا ۸۰ نیز، که شامل دروسی همچون «نمایش در ایران»، «آشنایی با تعزیه»، «شیوه‌های نمایش در ایران» (برای کلیه دانشجویان این رشته) و اجرای کارگاهی نمایش‌های ایرانی (برای گرایش‌های بازیگری - کارگردانی و دکور و صحنه آرایی) بود، در بازنگری برنامه‌های درسی منطبق با تبدیل گرایش‌های رشته نمایش به رشته‌های مستقل «بازیگری -کارگردانی»، «ادبیات نمایشی»، «طراحی صحنه» و «نمایش عروسکی» عملاً بدل به تنها دو واحد مشترک «تاریخ نمایش در ایران» برای کلیه رشته‌های گروه نمایشی و چند درس «خیمه شب بازی» برای رشته نمایش عروسکی، چند جلسه درس ذیل عنوان «نمایش در آسیا ۲» برای رشته بازیگری - کارگردانی و امکانی برای طرح در ذیل عنوان درس «آشنایی با فضاهای سنتی در معماری و نمایش‌های ایرانی» در رشته طراحی صحنه شده است و این در حالی رخ می‌دهد که در دروسی چون «بنیادهای نمایش در شرق و غرب»، «فرهنگ عامه»، «نظریه‌های معاصر در تئاتر شرق» و «اسطوره و نمایش» نیز با توجه به شرح دروس عملاً مجال چندانی برای پرداختن به نمایش‌های ایرانی وجود ندارد و بدین سان است که گویا زمین و زمان و مدعیان با وجود ادعاهای مسئولان کلان فرهنگی دست به دست هم داده‌اند تا نمایشگران فارغ‌التحصیل رشته‌های دانشگاهی گروه نمایش آشنایی و علاقه چندانی به نمایش ایرانی نداشته باشند.
چه می‌توان گفت جز....، دست‌ مریزاد!


آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/7131/1/518983/1
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه
ایران عصر