دی. اچ. لارنس؛ پیشگام امپرسیونیسم در ادبیات




کاوه میرعباسی مترجم
امروز سالروز تولد «دیوید هربرت لارنس» (دی. اچ. لارنس)، نویسنده، شاعر، نقاش و مقاله نویس مطرح بریتانیایی است که از او به‌عنوان یکی از جسورترین نویسندگان ابتدای قرن بیستم یاد می‌شود؛ نویسنده‌ای که فراتر از روزگار خود به سراغ مضامینی جنجالی و بحث‌برانگیز رفت.

آشنایی‌ام با دی.اچ.لارنس به هفده سالگی‌ام بازمی‌گردد؛ زمانی که فیلم«زنان عاشق» به کارگردانی «کن راسل» را در سینما «رادیو سیتی» دیدم؛ فیلمی اقتباس‌شده از رمان «زنان عاشق» لارنس که من را به نوشته‌های این نویسنده علاقه‌مند کرد. «زنان عاشق» روابط عاطفی دو خواهر را به تصویر می‌کشد. می‌توان آن را در ادامه رمان دیگری از لارنس با عنوان «معشوق خانم چترلی» دانست که ماجرای عاشقی والدین این دو خواهر را به تصویر می‌کشد. هر دو این رمان‌ها در زمان خود آثاری جنجالی بودند. لارنس به سراغ موضوعاتی رفته بود که برای اروپایی که تازه از دوره ویکتوریایی خارج شده بود خط قرمز به شمار می‌آمدند. بعدها خودم هم به ترجمه دو رمان کوتاه از او دست زدم: «روباه» و «کولی و باکره».
اما لارنس به این دلیل یکی از جسورترین نویسندگان اوایل قرن بیستم محسوب می‌شود که مضامین خاصی را مورد توجه قرار می‌داد. او ابایی نداشت از اینکه به عشق جنبه مادی بدهد و آن را از معنویت جدا کند.البته با وجود مضامین جسورانه‌ای که لارنس در خلق آثار خود به سراغ آنها می‌رفت، نثرش از ویژگی خاصی برخوردار نبود. کافی است سری به نوشته‌های او بزنید تا با بی‌قیدی خاصی که از جهت نثر و ساختار در داستان‌هایش داشته روبه‌رو شوید. لارنس بهای چندانی برای نثر قائل نبوده و آن را تنها ابزاری برای بیان مضامین مورد نظر خود می‌دانست. او در آثارش توجه ویژه‌ای هم به شخصیت‌های زن داشت. قهرمان اغلب رمان‌ها و داستان‌های او زنان هستند. این نویسنده مرد در حالی به سراغ زنان و بیان احساسات آنها در نوشته‌هایش رفته که به گفته خود زنان شناخت بسیار خوبی از غیر هم جنسان خود به نمایش گذاشته است.
لارنس را می‌توان نویسنده‌ای توانا در بیان احساسات دانست که در ابتدای قرن بیستم به چهره‌ای اثرگذار در آثار نویسندگان هم دوره و بعد از خود تبدیل شد. البته در آثار لارنس ردپای پررنگی از زندگی و تجربه شخصی‌اش هم دیده می‌شود. بخش عمده‌ای از زندگی لارنس در حالی سپری شد که گرفتار بیماری بود. حتی تأثیر روابط عاطفی اش هم بر نوشته‌هایش دیده می‌شود. در نقاشی، سبک امپرسیونیسم بحث برانگیز است. ردپای این سبک و شیوه را کمی بعدتر در ادبیات هم می‌توان مشاهده کرد و نوشته‌های دی. اچ لارنس را می‌توان از نخستین مصادیق این سبک دانست.

آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/7153/12/521183/0
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه
ایران عصر