10 پیشنهاد برای دیدن، شنیدن خواندن، رفتن و تماشا کردن

آخرهفته انجام دهید


از  گل بو  فیوضی

ادبیات

1.بخوانید  کتاب «دوستت دارم امضای من است» را
مفت‌تر خاکستر اموات خود را نیز...
اشعار نزار قبانی - انتشارات ایهام ۱۳۹۸
شورانگیزترین اشعار نزار قبانی در این کتاب توسط اصغر علی کرمی در ۵۴ صفحه به‌فارسی ترجمه شده است. در دهه‌های پیش بیشتر اشعار سیاسی قبانی ترجمه شده بود و غزل‌ها و ترانه‌های عاشقانه‌اش کمتر مورد توجه مترجمان قرار داشت. اما مترجم این کتاب بیشتر تلاش خود در ترجمه را روی برگردان اشعار عاشقانه نزار قبانی گذاشته و تاکنون ۶ عنوان کتاب از این آثار را منتشر کرده است که «دوستت دارم امضای من است» آخرین آنهاست. مترجم در برگردان فضای عاشقانه و نگاه نزار قبانی دقت نظر خوبی داشته است و برخی از آثار این کتاب نیز منظوم ترجمه شده‌اند. نزار قبانی، ادامه دهنده سنت شعر عرب است. اشعار او هم به‌لحاظ محتوا و هم از نظر زیبایی‌شناسی کلمات در اوج قرار دارند. نگاه او به زن و عشق نیز نگاه ویژه‌ای است. بر خلاف شعرای تاریخ ادبیات ایران که نگاه و رویکردشان به عشق و زن، انتزاعی و استعاری است. زن در شعر نزار قبانی، موجودی است که گوشت و پوست و خون دارد و صاحب تفکر و ایده است. همین نوع نگاه به عشق و زن هم باعث شده تا نزار شورانگیزترین اشعار را درباره وطن عربی و فلسطین هم بسراید. در این مجموعه زن تنها تمثیلی برای انتزاع عشقی دست نیافتنی نیست. او موجودی زمینی‌ست که دوشادوش مردان می‌جنگد و در روزهای سخت زندگی کنارشان حاضر است.

تئاتر

2.تماشا کنید  نمایش «بی‌چیز» را
نورهای این نمایش در حالت عادی نیستند
۷ عصر در سالن بوستان مرکز تئاتر کانون
مهدی فرشیدی‌سپهر یکی از چهره‌های مصمم سال‌های اخیر در حوزه نمایش کودک و نوجوان است. او بسیار می‌خواند و تلاش می‌کند در وهله اول پدر و مادرها و بعد از آن معلم و مسئولی که بیشترین ارتباط را با کودک دارند آگاه کند. نمایش «بی‌چیز» سرنوشت نوجوان تنبلی است که در اتاق خودش گیر افتاده. او برای ایجاد رهایی در شخصیت مجازی بازی محبوبش، وادار می‌شود تا خودش را هم ببیند و به حرکت درآید. مخاطب این نمایش که پیش از این در جشنواره‌های همدان، فرانکفورت، شیراز، برلین، اصفهان، لودویکس هافن و مشهد اجرا شده همه انسان‌هایی هستند که توان خواندن و نوشتن دارند. مهدی فرشیدی سپهر نویسنده، بازیگر و کارگردان این نمایش است و مهران گل‌محمدی، آنالی شکوری و رعنا قادری به‌عنوان صدا پیشه با او همکاری می‌کنند.
موسیقی و ترکیب صدای نمایش «بی‌چیز» برعهده مانی مُزَکا و آواز آن از گروه بمرانی است. نمایش از هشتم آبان صبح‌ها ویژه مدارس با هماهنگی قبلی و عصرها ساعت ۷ برای عموم در سالن بوستان مرکز تئاتر کانون واقع در خیابان حجاب، داخل پارک لاله تهران به روی صحنه برود.
 
سینما

3.ببینید  فیلم «صدای آهسته» را
نامه‌هایی که نامه‌رسان می‌آورد...
اکران در گروه هنر و تجربه
فیلم صدای آهسته بعد از خسته نباشید دومین تجربه فیلم‌سازی افشین هاشمی است که در نیویورک در سال ۹۴ ساخته است و به‌تازگی در گروه هنر و تجربه مجوز اکران گرفت. فیلمی که نگاهی فلسفی به تغییر جنسیت دارد. اثر یک ساعته‌ای که می‌تواند برای یک عصر پاییز انتخاب مناسبی باشد. عنوان فیلم اگرچه صدای آهسته‌ست اما فریادی درون خود می‌پرورد. داستانی که در ظاهر ساده و قابل حدس است اما تا انتهای روایت شما را مردد نگه می‌دارد. کلیتی جذاب دارد و با نماهایی خوش آب و رنگ و پر راز و رمز و ساختاری امروزی، با فیلم‌نامه‌ای به قلم محمد رضایی‌راد لایه‌های تفکری اثر را عمیق‌تر کرده است. فیلمی که توانسته خودش را از فضای روشنفکری نجات دهد و در عین حال به دام المان‌های گیشه هم نیفتاده است. موسیقی «صدای آهسته» را سکایلر دی‌کلِهر ساخت و منوروا سلزا، جورجیا وارنر، جو پلیستر، جیک جئون، کریس بریدی و کیت موئت بازیگران آن هستند. همچنین اشکان خطیبی و مارتین شمعون‌پور در این فیلم حضور افتخاری دارند و رؤیا تیموریان صدای شخصیت اصلی فیلم را اجرا کرده است.

هنرهای تجسمی

4.بروید به  نمایشگاه نقاشی «خودنگاره»
آن کس که منم...
نگارخانه نگر تا ۶ آبان ساعت ۴ تا ۸ شب جز شنبه‌ها
اکرم بایرامی نمایشگاه انفرادی نقاشی‌های خود را با عنوان خودنگاره از ۲۶ مهر در گالری نگر با ۲۵ اثر افتتاح کرده است. او نقاش جوانی‌ست و نشان داده اهل تجربه‌های شخصی و منحصر به‌فرد است تا توانایی‌های حرفه‌ای خود را گسترش دهد. محمد معین‌الدینی برای این نمایشگاه چنین نوشته است: «اکرم را چند سالی است که می‌شناسم، دغدغه نقاشی دارد و البته مثل هر انسان دغدغه‌مند دیگری تردید. او برای پاسخ به تردیدهایش، خودش را در برابر آینه و بومهایش گذاشته است و فاصله بین خود و پندارهایش را با نقاشی پر کرده است. به‌همین دلیل به نظر من نقاشی‌های اکرم بیش از هرچیز به مونولوگ شبیه هستند، با این تفاوت که جای واژگان را خط و رنگ پر کرده‌اند. خودنگاره‌های اکرم بخشی از آگاهی فردی او از جهان درون و برونش را به نمایش می‌گذارند. او در نقاشی‌هایش خودش را از جهان واقعی اش جدا نمی‌کند، او در نقاشی‌هایش نه ژست گرفته و نه تظاهر به دیگر بودگی کرده است؛ شاید که نخواسته چیزی به ما دیکته کند تا خودش را به شکل دلخواه جلوه دهد؛ او در پس ضعف و قوت کارهایش سادگی، صداقت و یک واقع‌گرایی ناب را به نمایش می‌گذارد و به این طریق از هویت خودش حفاظت می‌کند؛ به‌همین دلیل نقاشی‌هایش از یک بیان رئالیستی قدرتمند برخوردار شده‌اند. دیدن نقاشی‌های اکرم سخت نیست چون به سادگی مخاطب را به دور از فلسفه بافی به دورن تابلوهایش راه می‌دهد.»
 
رادیو خانگی

5.گوش کنید  پادکست «یک پنجره» را
این‌جا، هر بار،  یک اتفاق واقعی را خواهید شنید
کاری از عطا صادقی
عطا صادقی که سال‌هاست در حال نوشتن نمایش‌نامه و نقد و نظر در حوزه تئاتر است به‌تازگی تولید پادکستی را به‌نام یک پنجره مدیریت می‌کند. پادکستی که داستان‌گوست و مدت زمان هر اپیزود آن حدود یک ساعت خواهد بود. در هر قسمت این پادکست به‌گفته خود تهیه‌کنندگان یک اتفاق واقعی را که برای یک نویسنده یا خبرنگار افتاده است می‌شنویم. ملاک انتخاب داستان‌ها بیشتر از جالبی و کشش دراماتیک روایت اثرگذاری آن روی مخاطب است. تیم این پادکست در هر قسمت به قول خودشان جستاری را انتخاب می‌کنند. متن ابتدا ترجمه می‌شود و برای اجرا بعد از دراماتورژی گوینده‌ای برای آن انتخاب می‌کنند. این پادکست یک گوینده ثابت ندارد و داستان هر قسمت توسط یک نفر اجرا می‌شود. یک پنجره که پادکستی تازه متولد شده است در دسته‌بندی پادکست‌های داستانی قرار می‌گیرد. داستان‌هایی واقعی که اغلب به فارسی ترجمه نشده یا اگر ترجمه شده است خیلی در محدوده وسیعی مخاطب پیدا نکرده. در قسمت اول این پادکست نوشته‌ای از الکساندر همون را تعریف می‌کنند. نویسنده‌ای اهل بوسنی که بعد از مهاجرت به امریکا انگلیسی می‌آموزد و در سال ۲۰۱۱ برنده جایزه قلم می‌شود. اما همین یک اپیزود کافیست تا منتظر انتشار هر قسمت بمانیم. ترجمه روان زهرا شمس و اجرای تایماز رضوانی این داستان مهیب و متأثرکننده را شنیدنی کرده‌اند.

تلویزیون

6.ببینید  سریال «چیزهای بهتر» را
آنها خود ماییم...
اثر پاملا ادلون
سریال better things یا همان چیزهای بهتر سریالی در ظاهر خودمانی، ساده با روابطی پرهیاهوودشواری‌های زندگی مادری تنهاست که درکنار تمام دغدغه‌های زندگی حرفه‌ای خود به‌عنوان یک بازیگر سه دختر دارد که هرکدام درسن ویژه‌ای مشکلات خود را به همراه می‌آورند. اما چه چیزی دیدن این سریال‌ را تبدیل به یک تجربه منحصر به‌فرد می‌کند؟ بزرگ‌ترین مزیت چنین روایتی، شبه زندگی‌نامه بودن آن است. شما انگار دارید بخشی از فیلم‌های خانوادگی یکی از آشنایان را می‌بینید. همانقدر دم‌دستی همانقدر شکل خود زندگی. این سریال هم در واقع کنکاشی است در زندگی واقعی سازندگان خود سریال. گشت و گذاری درزندگی پاملا ادلون (Pamela Adlon). او این سریال را همراه با لوئیس سی. کی. (Louis C.K.) نوشته، کارگردانی کرده و در نقش اصلی آن ظاهرشده است. این سریال راه همان‌ سریال‌های موفق طنز شبکه‌ FX را پیش می‌گیرد و یک تجربه واقع گرایانه‌تر به مخاطب ارائه می‌دهد. شاید سریال‌های کمدی مشهور زیادی داریم که آدم را می‌خندانند، اما درسبک و سیاق تقریبأ تازه‌ای که بعضی از کمدین‌ها در پیش گرفته‌اند، مخاطب این فرصت را دارد تا ارتباط انسانی بالاتر و نزدیک‌ تر با شخصیت‌ها برقرار کند، چیزی که بدین شکل در سیت‌ کام‌های سنتی وجود نداشت. این سریال به شما اجازه می‌دهد خودتان را در زوایای پنهان کم‌آوردن‌ها و موفقیت‌ها درزندگی شخصی ببینید. وازآن طرف به سلاح طنزی مجهز شوید که یک روز کسالت‌بار را با آن تبدیل به یک روز متفاوت کنید. اگراهل نشستن و منظم سریال دیدن هستید حالا بهترین زمان است. سه فصل ازاین سریال گذشته و فصل چهارم در راه است. ببینید و لذت طنز دردل زندگی واقعی را بچشید.

تئاتر

7.تماشا کنید  نمایش «لانچر۵» را
این‌جا ته دنیاست
تئاتر مستقل - ساعت ۶ عصر ۶ تا۳۰ آبان
اگر اهل تئاتر باشید حتماً نام نمایش «لانچر 5» به‌گوش‌تان خورده است. نمایشی بدون ستاره که دو بار به روی صحنه رفت و همه را غافلگیر کرد. حالا «لانچر۵»ی‌ها بار دیگر در چند ماه اخیر اجرا دارند و طبق انتظار صندلی‌های سالن به محض باز شدن فروخته می‌شود. این نمایش که از ۶ آبان آغاز می‌شود تمام بلیت‌های خود تا ۱۶ آبان را فروخته است. این نمایش برای درجه‌بندی سنی بالای ۱۵ سال مناسب است و به‌دلیل حساسیت موضوع بسیار مهم است که نوجوان زیر این سن را با خود به سالن نبرید. برای آنکه با حال و هوای این نمایش بیشتر آشنا شوید بخشی از یادداشتی را که پیش از این درباره لانچر نوشته‌ام برایتان می‌آورم: نه خوشی‌های سبک مورد انتظار را دارد، نه اندوه آن‌گونه است که باید. کسی کشته می‌شود؛ کسی دیگر اما جایی بی‌گناه حبس است. این قصه عدم قطعیت و نابرابری‌ست. ماجرای مکرر زندگی در دل یک نمایش جنایی‌معمایی. قرار است رازی برملا شود اما آنچه آشکار می‌شود چیزی نیست که پی‌اش بوده‌ایم. نمایش «لانچر۵» با اتمسفری پر شتاب و شاد ابتدا تو را می‌بلعد. وقتی مطمئن شد تو به آن لهجه‌ها و شوخی‌ها و فضای بی‌زمان و مکان خو گرفته‌ای، بی‌رحمانه تو را پرتاب می‌کند وسط گندابی از بی‌اعتمادی و خشونت و آن لایه صریح و زمخت زندگی که جاهایی عریان‌تر است، مثل سربازخانه. تو می‌مانی با لبخندی ماسیده روی لب و کشف ماجرای چند قتل و روایت همزمان چند سرباز.
 
ادبیات

8.بخوانید  کتاب «صدای آرچر» را
سکوتی همراه با درک، بهتر از مشتی کلمات بی‌معنی‌ست
انتشارات آموت ۱۳۹۸
میا شریدن، نویسنده‌ای امریکایی است. شریدن در فهرست پرفروش‌ترین نویسندگان نیویورک تایمز، USA Today و وال استریت جورنال قرار دارد. علاقه اصلی او، پرداختن به داستان‌های عاشقانه واقعی از افراد پیرامون خود است. شریدن به همراه همسر و چهار فرزندش در سینسیناتی زندگی می‌کند. و از سوژه‌ای ساده‌ داستانی می‌سازد. کتاب صدای آرچر هم یک رمان عاشقانه اما متفاوت است. جایی که کاراکتر اصلی داستان لازم است حرف بزند و کاری کند اما در سکوت همه چیز را رها می‌کند. این پاراگراف بخشی از رمان است: «آرچر برای انجام تمام کارهایش روشی داشته که بسیار جذاب و بی‌نهایت مردانه بود. تماشای اینکه جذابیت جاری در کارهایش تا چه حد غریزی و ناخود آگاه بود، باعث می‌شد قلبم نامنظم بتپد. هنگامی که به گونه‌ای خاص یک طرف کمرش را به پیشخوان اپن تکیه می‌داد یا وقتی که در چارچوب در می‌ایستاد و دستش را به بالای قاب چارچوب تکیه می‌زد و مرا تماشا می‌کرد؛ کارهایی که حتی روحش هم خبر نداشت که چنین تأثیری روی من دارد. آنها فقط رفتارهای خاص آرچر بود؛ آرچر بودنش بود و به نوعی همان باعث می‌شد برای من جذاب‌تر باشد. امکان نداشت این‌ها را به او بگویم. من عاشق این راز بودم؛ عاشق این چیزها که تمام و کمال متعلق به من بودند و حاضر نبودم با آگاه کردنش، روی حرکات ذاتی اش تأثیر بگذارم.» این رمان در ۳۷۲ صفحه توسط منا اختیاری ترجمه و در نشر آموت منتشر شده است.

رادیو خانگی

9.بشنوید  «شنیدستان» را
ادبیات خالص
نسخه صوتی مجله ناداستان
ناداستان (Nonfiction) قالبی ادبی است که ریشه در واقعیت دارد. روایت‌های مستندی مثل زندگی نگاره و سفرنامه که با اتفاقات روزمره پیوند می‌خورند و برای خیلی‌ها از داستان جذاب‌ترند. تجربه‌هایی که با تکنیک‌های داستانگویی روایت می‌شوند اما به‌خاطر واقعی بودن، واضح و جسورانه‌اند. پیش از این نویسنده و هنرمند را کسی می‌دانستند که از قدرت تخیل بالایی برخوردار باشد؛ یکی که می‌تواند تصویرهایی بکر و جذاب برای مخاطب خلق کند و هر چه بیشتر از واقعیت فاصله بگیرد. اما این روزها کمتر نویسنده‌ای را می‌توان یافت که ناداستان ننوشته باشد و به مواجهه‌ای بی‌واسطه با واقعیت نرفته باشد.مجله ناداستان ماهنامه‌ای است ادبی که حول چیزهای زندگی امروز ما می‌گردد و آن را از منظر ادبیات دوباره نشان‌مان می‌دهد. ناداستان آن ادبیات خالص است که همه چیز را می‌پالاید، ادبیاتی که از زندگی نسخه‌های قابل تحمل‌تری برای ما می‌سازد. حالا این گروه بعد از چهار شماره شنیدستان را هم به راه انداخته‌اند. رادیو، پادکست یا نسخه‌ای شنیداری از ناداستان که اگر فرصت تورق و خواندن ندارید می‌توانید مطالب مجله را بشنوید. فایل شنیدستان را می‌توانید از سرویس‌های پادکست فارسی دانلود کنید و هر زمان که دوست داشتید به بخشی از آن گوش دهید.
 
شهر

10.شرکت کنید  در مسابقه پژوهشی سازمان سینمایی
یک رخداد علمی- سینمایی
مهلت ارسال آثار تا ۱۵ آبان
اگرچه چنین پیشنهادی می‌توانست در این صفحه جایی نداشته باشد اما احتمال رسیدن پژوهشی مفید و اثرگذار به دبیرخانه‌ای این مسابقه مهم‌تر از این‌ها بود که از آن صرف نظر کنم. این سومین دوره برگزاری جایزه پژوهش سینمایی است که از پژوهشگران دعوت می‌کند مقالات، پایان‌نامه‌ها، طرح‌های پژوهشی و پژوهش‌های بصری تدوین شده درباره سینمای ایران را که در فاصله زمانی اول مهر ماه ۹۷ تا پایان شهریور ۹۸ منتشر شده است، به دبیرخانه ارسال نمایند. سومین جایزه پژوهش سال سینمای ایران به دبیری دکتر اعظم راودراد نیمه دوم آذر ماه همزمان با هفته پژوهش برگزار می‌شود.

آدرس مطلب http://www.iran-newspaper.com/newspaper/page/7189/11/525099/1
ارسال دیدگاه
  • ضمن تشکر از بیان دیدگاه خود به اطلاع شما رسانده می شود که دیدگاه شما پس از تایید نویسنده این مطلب منتشر خواهد شد.
  • دیدگاه ها ویرایش نمی شوند.
  • از ایمیل شما فقط جهت تشخیص هویت استفاده خواهد شد.
  • دیدگاه های تبلیغاتی ، اسپم و مغایر عرف تایید نمی شوند.
captcha
انتخاب نشریه
جستجو بر اساس تاریخ
ویژه نامه
ایران عصر